[35] Ex hoc genere illud est Ennii,

utinam ne in nemore Pelio securibus
caesae accidissent abiegnae ad terram trabes!

Licuit vel altius: 'Utinam ne in Pelio nata ulla umquam esset arbor!' etiam supra: 'Utinam ne esset mons ullus Pelius!' similiterque superiora repetentem regredi infinite licet.

Neve inde navis inchoandi exordium
cepisset.

Quorsum haec praeterita? quia sequitur illud,

Nam numquam era errans mea domo ecferret pedem
Medea, animo aegra, amore saevo saucia,

non erat ut eae res causam adferrent amoris.