Lib. Ver.

 1  1,   11|      unde graves irae cognata in moenia Baccho,~
 2  1,  381|          emicuit lucem devexa in moenia fundens~
 3  2,  209|    insilit: haec totis perfundit moenia pennis~
 4  2,  362|        aderit lux illa tibi, qua moenia cernes~
 5  2,  419|     gerens (ceu saepta novus iam moenia laxet~
 6  3,  248|          manu Thebas correptaque moenia fundo~
 7  3,  373|                                  moenia, nec vobis tanti sim causa
 8  4,  357|                                  moenia lapsa situ magnaeque Amphionis
 9  4,  656|         iam pampineos materna ad moenia currus~
10  4,  688| praecipuam Nemeen, qua nostra in moenia bellis~
11  5,  351|                                  moenia, qua longe pelago despectus
12  5,  495|     incomitata sequor funestaque moenia linquo,~
13  5,  681|      refert: «equidem non vos ad moenia Thebes~
14  6,  656|        hunc potius, iuvenes, qui moenia saxis~
15  7,  391|  disponit, qui bella gerant, qui moenia servent,~
16  7,  433|       viri,» clamat, «sic vos in moenia primus~
17  7,  550|          heu demens, semel intra moenia clausum~
18  7,  592|        erat), densis iam fida ad moenia versas~
19  7,  664|                                  moenia Cirrhaea monstravit Apollo
20  8,  220|      domos intraque, ipsaeque ad moenia marcent~
21  9,  294|      superstes» ait «diraeque ad moenia Thebes~
22  9,  520|     preces, leviterque oculos ad moenia Cadmi~
23  9,  640|     exuperat gressu saltumque ad moenia Cadmi~
24 10,   74|                                  moenia et insomni vallum statione
25 10,  514|      exclusere suos; cadit intra moenia Graius~
26 10,  542|       atrox, rectosque tenent in moenia vultus~
27 10,  544|        Anthea falcato lustrantem moenia curru~
28 10,  777|  sanguine tunc spargit turres et moenia lustrat,~
29 10,  848|     dicit, et alterno captiva in moenia gressu~
30 10,  876|         tam egregium prosternere moenia molli~
31 11,   40|     volvis, Gradive, vices! modo moenia Cadmi~
32 11,  217|       inquam, soceros dilectaque moenia gratus~
33 11,  225|    noster et Alcides, illis haec moenia servas.»~
34 11,  257|      desunt regni comites: «sine moenia pulset~
35 11,  670|     invisum, et Furias averte ac moenia lustra~
36 11,  702|                                  moenia, quo Cadmus, quo Laius omine
37 11,  731|                                  moenia? vis Argos eat hostilesque
38 12,  116|                                  moenia posthabitis velit incoluisse
39 12,  250|          est crudelis humus, nec moenia longe.~
40 12,  253|                                  moenia sunt iuxta.» modo nox magis
41 12,  255|     horruit Argia, dextramque ad moenia tendens:~
42 12,  635|       isset et Arctoas Cadmea ad moenia ducens~
43 12,  668|                                  moenia, seque ipsum monstrosi ambagibus
44 12,  690|          sanximus? en iterum qui moenia nostra lacessant.~
45 12,  711|    desilit in campum, qui subter moenia nudos~