Lib. Ver.

 1  1,  222|                              nil actum, neque tu valida quod
 2  1,  292|                              nil fore quod dictis flectar.
 3  2,  271| furta dolens, capto postquam nil obstat amori~
 4  2,  336|  quamve fugam moliris?» ait «nil transit amantes.~
 5  2,  340|        admota deprendo manu! nil foedere rupto~
 6  2,  456|        Amphion auditus agat, nil tela nec ignes~
 7  2,  632|        membra solo Periphas (nil indole clarius illa~
 8  3,   55|         magnanimosque duces, nil ausae quaerere tollunt~
 9  3,  632|                       exosi? nil dulce domi? nulla omina
10  4,  326|         nunc ubi bella tibi? nil te mea tela iuvabunt~
11  4,  577|                              nil deiecta malis; iuvat effugisse
12  4,  765|                              nil humile est; tu nunc Ventis
13  5,  702|                              nil actum saeve, meritus nec
14  6,  141|                              nil saevum reputans: etenim
15  6,  169|          iusta rogis? illam (nil poscunt amplius umbrae),~
16  6,  394|                              nil fixum cordi: pugnant exire
17  6,  817|      et hic bellique comes.» nil frangitur heros,~
18  7,   29|                              nil equidem crudele minor),
19  7,  131|                              nil falsum trepidis. ut vero
20  7,  455|            discurrunt muris; nil saeptum horrore sub illo,~
21  7,  456|                              nil fidum satis, invalidaeque
22  7,  756|                              nil defensus equo, genitusque
23  8,   23|                              nil hominum miserans iratusque
24  8,  111|                     ei mihi! nil ex me sociis patriaeque
25  8,  116|                              nil istis ausurus equis; nec
26  8,  164|                              nil solitum fessos iuvat; abiecere
27  8,  256|                              nil stridere domi volucresque
28  8,  379|                              nil vulgare legens, sed quae
29  9,   58|                              nil opus arma ultra temptare
30 10,   44|                              nil non ausa fames longo tenuavit
31 10,  438|                              nil emimus tanti, nec sic velit
32 11,  467|                              nil iam ego per populos, nusquam
33 11,  527|                      lumine: nil adeo mediae telluris, et
34 11,  621|                              nil ego: per Ditem iuro dulcesque
35 12,   13|    prima labat, sic attoniti nil comminus ire~
36 12,  222|            vadit atrox visu, nil corde nec aure pavescens,~
37 12,  403|                              nil vestrae valuere preces?
38 12,  442|                              nil actum bello; miseri, sic
39 12,  586|          cernat, et invictae nil tale precentur Athenae.»~
40 12,  708|          iungit, et attoniti nil optavere parentes.~