Lib. Ver.

 1  1,  194|     vela trahunt, nutat mediae fortuna carinae,~
 2  1,  408|        hic vero ambobus rabiem fortuna cruentam~
 3  1,  510|                      deprendi, Fortuna, deos.» sic fatus, et ambos~
 4  2,  197|                                fortuna transire tua.» nec plura
 5  2,  490|                    si fratrem, Fortuna, dares? o caeca nocentum~
 6  2,  541|     hasta; sed audenti deus et fortuna recessit.~
 7  2,  691|                                fortuna satis usus abi.» restabat
 8  3,   61|                            seu fortuna fuit, seu, quod pudet ira
 9  3,  155|                      vos uteri fortuna mei, qua tangere divos~
10  4,  149|      degenerat, sed lapsa situ fortuna, neque addunt~
11  5,   26|                     transierit fortuna licet, maiorque per ora~
12  5,  465|     nomen avi renovo; nec quae fortuna relictis~
13  6,  474|                     hic anceps Fortuna diu decernere primum~
14  6,  692|                     inmodicas, Fortuna venit. quid numina contra~
15  6,  706|        casus Phlegyae monet et fortuna Menesthei.~
16  6,  937|       fecimus, et vires hausit Fortuna nocendi.~
17  8,   39|                        deiecit fortuna polo, mundumque nocentem~
18  8,  456|                       ingentes Fortuna viros inlustrat utrimque~
19  8,  503|                     congressum fortuna tulit? num regia Iuno~
20  8,  560|  diversa, inque vicem, sineret fortuna, placebant.~
21 10,  194|                      et poscit Fortuna manus. stupet obruta somno~
22 10,  407|     instantes: arma ira dabat, fortuna precari~
23 11,  303|               non ita Sidoniam Fortuna reliquerit urbem,~
24 11,  448| substitit in scelere et paulum Fortuna morata est.~
25 11,  650|                   transtulerat Fortuna manu, Cadmique tenebat~
26 11,  659|                   quid, melior Fortuna, potes! iam flectere patrem~
27 12,   35|    saepe etiam hostiles (lusit Fortuna parumper)~
28 12,   86|       et nunc Oedipodi par est fortuna doloris~
29 12,  197|        elicite, aspiretque pio Fortuna labori.~
30 12,  338|     habet, superi, gratum est, Fortuna; peracta~
31 12,  422|     sive locum monstris iterum Fortuna parabat,~
32 12,  505|          regnaque, et a iustis Fortuna recederet aris.~
33 12,  547|       semina de nostris aperit Fortuna ruinis,~