Lib. Ver.

 1  1,  127|  invidia atque parens odii metus, inde regendi~
 2  1,  369|        haurit iter; pulsat metus undique et undique frater.~
 3  1,  592|                         et metus; ipsa ultro saevis plangoribus
 4  2,  357|                      solve metus animo, dabitur, mihi crede,
 5  2,  559|          unde procul tergo metus et via prona nocendi,~
 6  3,  311|             concipe, cara, metus: quando haec mutare potestas~
 7  3,  522|       sed similes non ante metus aut astra notavi~
 8  3,  641|      vidi hominum divumque metus hilaremque Megaeram~
 9  3,  713|                       pone metus, laudanda rogas nec digna
10  3,  715|             desine), multa metus regnique volubile pondus~
11  4,  342|        solantur minuuntque metus, et iam horrida clangunt~
12  4,  378|                      corda metus: sparsis subito correpta
13  4,  662|                         et Metus et Virtus et numquam sobrius
14  5,  621|                nocturnique metus, et numquam impune per umbras~
15  6,   98|                 absiliunt (metus urguet) aves; cadit ardua
16  6,  393|       spesque audaxque una metus et fiducia pallens.~
17  7,   49|                exanguesque Metus, occultisque ensibus astant~
18  7,  110|                  insinuare metus animoque avertere vires~
19  7,  312| pectora: nam tergo numquam metus. hasta vetustum~
20  8,   32|        nec solitus sentire metus expavit oborta~
21  8,   78|    haud sit cunctis levior metus atra movere~
22  9,   92|         cui neque de caelo metus et fracta aequora cedunt,~
23  9,  159|          scilicet is nobis metus, aut iam cura sepulcri?)~
24  9,  166|                librabatque metus; premit aspera virgo: «quid
25  9,  583|   praecipuos sed enim illa metus portendere visa est~
26  9,  895|                et iam pone metus. frustra de colle Lycaei~
27 10,   34|             nulli ex hoste metus: praedam adservatis opesque~
28 10,  722|      falleris heu verosque metus, pater optime, nescis.~
29 10,  737|              discordantque metus, impellunt credere Parcae.~
30 11,  260|                nec librare metus et tuta odisse.» «resiste~
31 12,   11|     stant veteres ante ora metus campique vacantis~
32 12,  606|                       ipsa metus Libycos servatricemque Medusam~