Lib. Ver.

 1  1,  438|  sanguineo videt imbre genas: «quae causa furoris,~
 2  1,  538|      purpureas hausere genas, oculique verentes~
 3  1,  705|       aeternum florere genas; tu doctus iniquas~
 4  2,  130|   bella cupit laxatque genas et temperat ungues,~
 5  2,  233|            deiectaeque genas; tacite subit ille supremus~
 6  2,  507|       pallentes erecta genas suffusaque tabo~
 7  3,  681|       et fletu signata genas, ad celsa verendi~
 8  3,  709|   signa tubae saevoque genas fulgebitis auro,~
 9  4,  274| dulce rubens viridique genas spectabilis aevo.~
10  4,  471|                   ante genas impletque cavos vapor igneus
11  4,  625|    muneribus tingitque genas, dein talia reddit:~
12  5,   95|            sic, erecta genas aciemque effusa trementi~
13  5,  440|          nudus uterque genas, simili coma fulgurat astro.~
14  6,  200|          ad tua templa genas; sed non ratus ore sacerdos,~
15  6,  820|           atque cruore genas, meruit quibus iste favorem~
16  7,   75|            summisitque genas: ipsi reverentia patri,~
17  7,  245|                  veste genas; iuxtaque comes quo Laius
18  7,  475|       exangues Iocasta genas et bracchia planctu~
19  8,  492|                   ille genas Phoebo, crinem hic pascebat
20  8,  653|              declinare genas; ibi demum teste remoto~
21  9,  155|                 blanda genas vocemque venit, tamen ille
22  9,  419|          amne, manuque genas et nexa virentibus ulvis~
23  9,  482|         turbidus imbre genas et nube natantis harenae,~
24  9,  713|  corda dolor, fletuque genas violata, «quod,» inquit~
25 10,  168|            exhauritque genas; acies huc errat et illuc,~
26 10,  290|            lassavitque genas et crasso sordida tabo~
27 10,  639|     sed placuit mutare genas, fit provida Manto,~
28 10,  818|                  ungue genas; non illa diem, non verba
29 11,  373|                  solve genas; liceat vultus fortasse
30 12,  141|         squalidus ecce genas et inani vulnere pallens~
31 12,  325|            huc attolle genas defectaque lumina: venit~
32 12,  534|  Hippolyte, iam blanda genas patiensque mariti~