Lib. Ver.

 1  1,  212|                       incipit ex alto (grave et inmutabile sanctis~
 2  1,  431| insolitum clamorem et pectore ab alto~
 3  2,   91|      Assyriis extructa tapetibus alto~
 4  2,  115|     genitor tibi me miseratus ab alto~
 5  2,  134|        Mygdoniis elata cubilibus alto~
 6  2,  225|          procerum manus omnis et alto~
 7  3,  292|        hastam laeva transumit et alto~
 8  3,  430|      loqui, curruque infestus ab alto~
 9  3,  496|     praetexe diem.» sic fatus et alto~
10  3,  675|      viri, donec stetit improbus alto~
11  4,   61|   percussus equo, quaque obiacet alto~
12  4,  689|                    nunc iter, ex alto fugiat liquor; adiuvat ipse~
13  4,  793|        gremio vernae telluris et alto~
14  5,  313|    arcanis tecti in penetralibus alto~
15  5,  394|      elisit nubes Iove tortus ab alto~
16  6,  312|                  Amphitryoniaden alto per gramina sulco~
17  6,  499|           non ipsae horrore sine alto~
18  6,  683|           tandemque exhaustus ab alto~
19  6,  705|           namque illum corde sub alto~
20  7,  755|         Melaneus pedes, Antiphus alto~
21  8,  260|                    fessa cohors; alto castrorum ex aggere Adrastus~
22  8,  454| prostravit equis: hunc laudat ab alto~
23  9,   94|                     pontus et ex alto miserae novere carinae.~
24  9,  418| dextramque premit: stetit arduus alto~
25  9,  818|        cultus Triviae pendebitis alto~
26 10,   73|        fors dedit auxilii. videt alto ex aethere clausa~
27 10,  332|       necem, ni quos deformis in alto~
28 10,  621|   suadetque timor; stupet anxius alto~
29 11,   13|    horrent, si quando pectore ab alto~
30 11,  396|     tuens fratrem; namque uritur alto~
31 11,  502|          non perfert ictus atque alto vincitur auro.~
32 12,  641|       breves, curru sic fatur ab alto:~