Lib. Ver.

 1  1,   97|    sensit adesse Dies, piceo Nox obvia nimbo~
 2  1,  346|                     subtexit nox atra polos. iam claustra
 3  1,  455|                              nox operit. tecto caelum prohibere
 4  1,  468|      agite, et positis, quas nox inopinaque suasit~
 5  1,  498|                              Nox, quae terrarum caelique
 6  2,   89|                              nox ea cum tacita volucer Cyllenius
 7  2,  153|                      invexit nox atra meis, quibus ipse per
 8  2,  529|                              Nox et caeruleam terris infuderat
 9  2,  663|                              nox patrio de more venit, non
10  2,  715|              incipit (oranti nox et iuga longa resultant):~
11  3,  415|                              Nox subiit curasque hominum
12  3,  677|           haec alterna ducum nox interfusa diremit.~
13  4,  133|                              nox Danai: sontes Furiarum lampade
14  5,   33|  quibus hic furor additus! o nox!~
15  5,  478| gemitus, iterumque novissima nox est.~
16  5,  753|     finierat, caeloque cavam nox induit umbram.~ ~
17  6,   27|                           et Nox et cornu fugiebat Somnus
18  7,  454|            territat insomnem nox atra diemque minatur.~
19  7,  543|  mater eras, pulchris cum me nox vestra morata est~
20  8,   16|                       altera nox aliisque gravat plaga caeca
21  8,  109|                              nox tua. quae mihi mens, dum
22  8,  161|      maesta viris requies et nox auctura timores.~
23  8,  216|     exhaustus sermone dolor; nox addita curas~
24  8,  219|                              nox eadem: vario producunt sidera
25  9,   40|                              nox oculos mentemque rapit;
26  9,  584|                              nox miserae totoque erexit pectore
27 10,    1|      Obruit Hesperia Phoebum nox umida porta,~
28 10,   54|   condiderant iam vota diem; nox addita curas~
29 10,  192|                              nox fecunda operum pulchraeque
30 11,  761|                              nox favet et grata profugos
31 12,  253|     moenia sunt iuxta.» modo nox magis ipsa tacebat,~