Lib. Ver.

 1  1,  456|       an quoniam prior haec ad limina forte~
 2  2,   65|        ad Thebas; gemuit prope limina nati~
 3  2,  249|     deos, fractisque obtendunt limina silvis.~
 4  2,  294|     induit, et fallax intravit limina Iuno.~
 5  3,   53|    illum congestae portarum ad limina matres~
 6  3,  592|    inrupere Argos maestique ad limina regis~
 7  3,  609|        heu pudeat!) plebeia ad limina civis~
 8  3,  688|                                limina nocte petam, cessem licet
 9  4,  429| nocturnique canum gemitus, ubi limina patrui~
10  5,   69|                                limina nec fidi populum miserata
11  5,   97|   exagitat clausasque domos et limina pulsans~
12  5,  535|   dedit? tune hoc vix prima ad limina vitae~
13  6,   38|   vultibus Inachii penetrarunt limina reges,~
14  6,  615|  tempora; iam finem iuxta, dum limina victor~
15  7,   44|                                limina, ferratis incumbunt tecta
16  7,  162|  fulmen habes? sed non Danaeia limina talis~
17  7,  166|   pondus eram, cui tu dignatus limina vitae~
18  8,   56|     ferrea Cerbereae tacuerunt limina portae;~
19  8,  200|                                limina nec Lyciam supplex consultor
20  8,  290|    latus Euphratae, cui Caspia limina mandet;~
21  8,  349|                                limina, iam multo laxantur cardine
22  9,  385|       ille frequens modo circa limina matris~
23  9,  723|    invidiam surdasque fores et limina lassat:~
24 10,  211|  saltem!" dixit, meque haec ad limina visus~
25 10,  573|                                limina nec parvos cessant ostendere
26 11,  352|         aut fortasse iubet. tu limina avita deosque~
27 11,  725|     abigis tectis? an ne prope limina clarum~
28 12,   15|      ubi perspicuae scandentem limina turris~
29 12,  201|                                limina: sunt illic soceri mihi
30 12,  259|        stipata manu, iuxta tua limina primum~
31 12,  676|                                limina et absumpto pallentem Cnosida