Lib. Ver.

 1  1,   23|                         quem nova maturi subeuntem exorsa
 2  1,  241|       ultorem sperare Iovem. nova sontibus arma~
 3  1,  536| aequa ferunt, terrore minus. nova deinde pudori~
 4  1,  569|       vix tandem explicitum, nova deinde piacula caedis~
 5  2,  230|           foedera conciliant nova solanturque timorem.~
 6  2,  701|                         tela nova, fragiles aevo circum inspice
 7  3,  448|       foeda quies, flectique nova dulcedine pugnae~
 8  3,  484|   sic dedit effusum chaos in nova semina texens,~
 9  4,  247|      a rudis annorum, tantum nova gloria suadet!),~
10  4,  448|                           et nova clamosae stupuere silentia
11  5,  235| excipit et laceros premit in nova vulnera crines.~
12  5,  423|      eminus abrupto quatiunt nova litora saltu,~
13  5,  461|                          iam nova progenies partusque in vota
14  6,   39|                          ceu nova tunc clades et primo saucius
15  6,  340|   ecce et Iasonidae iuvenes, nova gloria matris~
16  7,  744|   nubiferum montis latus aut nova ventis~
17  8,  101|       crimine non ullo subeo nova fata, nec alma~
18  8,  195|     aeternus Phoebo dolor et nova clades~
19  8,  373|      iam bella vocant: alias nova suggere vires,~
20  9,  200|         secernens; sed caede nova iam lubrica tellus~
21  9,  209|      hunc aspernantem tumido nova pondera tergo~
22  9,  211| corripit adfaturque: «quid o nova fata recusas,~
23 10,   98|  omne solo recubat pecus, et nova marcent~
24 10,  200|   per tripodas iuro et rapti nova fata magistri)~
25 10,  489|      premunt muros (et adhuc nova funera narrat~
26 10,  744|     spargit torquens volucri nova vulnera plumbo,~
27 11,  682|      tua prima dies. sed cur nova contrahis amens~
28 12,   88|            accipe, nate, tui nova libamenta triumphi,~
29 12,  633|    lis superum, dubiis donec nova surgeret arbor~