Lib. Ver.

 1  1,   13|                        infelix Athamas, cur non expaverit
 2  2,  295|           teque etiam, infelix, perhibent, Iocasta, decorum~
 3  3,  136| ungue premens (nec iam infelix miserandaque, verum~
 4  3,  179|           saepe quidem infelix varioque exercita ludo~
 5  3,  186|                        infelix Athamas trepido de monte
 6  3,  371|                        infelix, facinus fratri tam grande
 7  4,  438|        eruit; ingentes infelix terra tumultus~
 8  5,   98|       concilium vocat; infelix comitatus eunti~
 9  5,  211|                        infelix sopor admota sub morte refugit.~
10  5,  552|                horruit infelix visu longoque profundum~
11  5,  588|      iamque pererratis infelix Lemnia campis,~
12  5,  619|              lactis et infelix in vulnera liquitur imber.~
13  8,  604|                        infelix nondum iste suae; nos pignora
14  8,  757|                        infelix contentus erat: plus exigit
15  9,  175|                aspicit infelix discussa nube quietos~
16  9,  212|                        infelix sonipes? nusquam tibi dulce
17 10,  238|              estne hic infelix virtus, gentique superstes~
18 10,  281|                        infelix tellure sopor supremaque
19 10,  586|                        infelix tenebras; cur autem ego
20 10,  594|              te tamen, infelix,» inquit, «perituraque Thebe,~
21 10,  815|                diceret infelix etiamnum et cuncta repleret~
22 11,  166|                        infelix utinamque aliis datus urbibus
23 11,  340|              auspicium infelix scelerumque inmanis imago.~
24 11,  461|              ceu soror infelix pugnantum aut anxia mater,~
25 11,  641|              vulnus et infelix lustratur sanguine lectus.~
26 11,  664|                        infelix bellum et tristes sine sedibus
27 12,  121|                        infelix ignoscit amor. post aspera
28 12,  610|              miles, et infelix expavit classica Dirce.~
29 12,  803|               corporis infelix excuset Tydea coniunx;~