Lib. Ver.

 1  1,  201| terra atque unda die. mediis sese arduus infert~
 2  2,  174|    ora tenent, visique inter sese ordine fandi~
 3  2,  612|                  iam trepidi sese quaerunt numerantque, nec
 4  2,  684|           isset et attonitis sese populoque ducique~
 5  3,   19|                   angitur ac sese culpat super omnia, qui
 6  3,  339|                      legatum sese Graia de gente petendis~
 7  3,  442|     cum primum arcana senior sese extulit aula,~
 8  3,  529|                          nam sese inmoti gyro atque in pace
 9  5,  160|           obtulit, accingunt sese et mirantia ferro~
10  5,  265|                  tunc primum sese trepidis sub nocte Thyoneus~
11  5,  507|                      inmanem sese vehit ac post terga relinquit.~
12  5,  643|                          hic sese Argolicis inmunem servat
13  6,  233|                  nube quibus sese Mavors indulgeat armis.]~
14  6,  413|                    vix inter sese clamore et nomine noscunt.~
15  6,  681|                   ipse super sese rotat atque in nubila condit.~
16  6,  760|                           ut sese permensi oculis et uterque
17  6,  856|                          vix sese radice tenens, terraeque
18  7,  620|                   copia, nec sese vacat ostentare nec hostem~
19  8,  700|            et iam corporibus sese spoliisque cadentum~
20  9,  111|          exilit, inque eadem sese vestigia semper~
21  9,  481|          dixerat; atque illi sese deus obtulit ultro~
22  9,  500|                      iniecit sese trepido ripamque, nec ultra~
23  9,  551|             sic ait, et voti sese facit ipse potentem.~
24  9,  803|             turbatus sonipes sese dominumque retorsit~
25 10,  576|                  inque vicem sese stridore hortantur et omnes~
26 12,  688|                  tunc firmat sese, fictumque ac triste renidens,~
27 12,  800|                  turbine quo sese caris instraverit audax~