Lib. Ver.

 1  1,  276|      dignius, abruptis etiamnum inhumata procorum~
 2  1,  512|     progreditur. canis etiamnum altaribus ignes~
 3  1,  620| magnaque post lacrimas etiamnum gaudia pallent.~
 4  2,   68|      vidit et infectos etiamnum sanguine currus,~
 5  2,  468| sed moror.» haec audax etiamnum in limine retro~
 6  2,  639|  conserit. ille oculos etiamnum in luce natantes~
 7  3,  227|    hunc ubi Sarmaticos etiamnum efflare labores~
 8  5,  236|      ut vero Alcimeden etiamnum in murmure truncos~
 9  5,  679|       inveniat tumulis etiamnum haec fata gementem.»~
10  6,  388|  claraque per zephyros etiamnum semita lucet.~
11  7,  515|    a dolor) et vestros etiamnum excuso furores.~
12  7,  731|        clare Giganteis etiamnum, Asope, favillis,~
13  8,  147|    mira loquor, sulcos etiamnum, rector, equorum~
14  8,  383|     stat medius campis etiamnum cuspide sicca~
15  8,  479|      Tydeos, it saevas etiamnum mater ad aras.~
16  8,  497|     sterneret adversos etiamnum Ismenius Haemon~
17  8,  565|              surgentes etiamnum umeros et levia mater~
18  8,  574|    terribilis magnique etiamnum sanguinis insons,~
19  8,  658|   sustulerint omnisque etiamnum luceat ensis.~
20  9,   73|    sic ait, et maerens etiamnum lubrica tabo~
21  9,  637|       illam diva ferox etiamnum in limine sacro~
22 10,  815|        diceret infelix etiamnum et cuncta repleret~
23 11,  174|     Inachii et vestris etiamnum mortibus utar?~
24 12,   21|     horret et a mediis etiamnum respicit astris.~
25 12,  424|      hic tenuem nigris etiamnum aduivere lucem~
26 12,  595|   crede; sitit meritos etiamnum haec hasta cruores.~
27 12,  725|      ostentant veteres etiamnum in sanguine plagas.~