Lib. Ver.

 1  1,  356|           alta madent; ruit agmine magno~
 2  3,   84|                       ius erit aut magno feries imperdita Tydeo~
 3  4,  255|                       numina, quas magno non abstulit igne Napaeas?~
 4  5,  577|                    templa dei; hic magno tellurem pondere mensus~
 5  5,  591|                     prospicit. huc magno cursum rapit effera luctu~
 6  6,  346| Hippodamusque, alter satus Hercule magno,~
 7  7,   77|               quod Iovis imperium, magno quid ab aethere portas?»~
 8  7,  430|              tunc ferus Hippomedon magno cum fragmine ripae~
 9  8,   38|               nam cui dulce magis? magno me tertia victum~
10  8,  359|                      Nilus et Eoas magno bibit ore pruinas,~
11  8,  468|                 igne viam rumpens; magno quem comminus ictu~
12  8,  505|                infandum!) ruere et magno bellare parenti~
13  8,  595|                       transmittit: magno furor est in sanguine mergi~
14  9,   24|             vel sua portet humus?» magno sic fatus agebat~
15  9,  192|                       gaudet ager, magno subeunt clamore coloni,~
16  9,  553|       tandemque animam sub pectore magno~
17  9,  867|                    cum ducis Aonii magno cita turbine cuspis~
18 10,  257|      galeamque subit. ferus Actora magno~
19 10,  296|                  parte alia segnes magno satus Hercule vastat~
20 10,  439|                        sic ait, et magno proscissum vulnere pectus~
21 11,   28|                      armenti reges magno leo fregit hiatu~
22 11,  361|                 tecta incessentem, magno prius omnia planctu~
23 12,  185|              contemptrix animae et magno temeraria luctu~
24 12,  219|                Ornyte!» sic dicens magno Megareia praeceps~
25 12,  801|        Evadne fulmenque in pectore magno~