Lib. Ver.

 1  1,  446|                             magna per effusum clarescunt signa
 2  1,  483|                     telaque magna vacat: tergo videt huius
 3  2,  316|                 liquerat et magna lacrimas incluserat ira.~
 4  2,  328|                    sanguine magna redit fractaeque in pectora
 5  2,  463|           haec pietas, haec magna fides! nec crimina gentis~
 6  3,  134|                             magna parens iuvenum, gemini nunc
 7  3,  419|                    perfusum magna virtutis imagine somnus.~
 8  4,  575|                  ecce autem magna subit invidiosa caterva~
 9  4,  685|              et nostri pars magna gregis, perferte laborem~
10  4,  771|              plebis, et hic magna lucus signabitur ara.»~
11  5,  241|     ille quidem dudum (quis magna tuenti~
12  5,  627| ambitiosa meae (pietas haec magna fidesque!),~
13  6,  701|                   illa manu magna et multum felicior exit,~
14  7,  203|          quin etiam invitus magna ulciscendaque passis~
15  7,  478|                   egreditur magna cum maiestate malorum.~
16  7,  676|                    librabat magna venturam mole cupressum.~
17  8,  167|     adornavitque iubam; vix magna lavare~
18  8,  330|                Sidonii, sed magna sinu Natura soluto,~
19  8,  676|                  inminet et magna trepidum circumligat umbra.~
20  9,  226|                 signa mali) magna se mole Ismenos agebat.~
21 10,  188|                             magna deum mandata, duces, monitusque
22 10,  672|                 sic ait, et magna cunctantis pectora dextra~
23 11,  253|           agnovitque minas, magna stat fervidus ira~
24 11,  719|              praetereas, et magna ducum vereare priorum~
25 11,  744|                             magna tamen facies et non adeunda