Lib. Ver.

 1  1,  198|                 lectus concilio divum convenerat ordo~
 2  1,  250|     refert: «mene, o iustissime divum,~
 3  1,  651|      quid meruere Argi? me, me, divum optime, solum~
 4  1,  676|                   non super hos divum tibi sum quaerendus honores,~
 5  3,   60|     animam, sive haec sententia divum,~
 6  5,  359|        nec ratis illa salo, sed divum sera per aequor~
 7  6,  314|                             mox divum dono regis dignatus Adrasti~
 8  6,  392|                                 divum utrumque genus, stant uno
 9  7,  155|                excindisne tuas, divum sator optime, Thebas?~
10  7,  423|                consiliis obstat divum prohibetque timeri.~
11  7,  734|                si tibi conlatus divum sator. omnia mergam~
12  8,   30| Phlegethonque, et Styx periuria divum~
13  9,    4|              fas odii; quin te, divum implacidissime, quamquam~
14  9,  511|   quonam miseros, sator inclute divum,~
15  9,  752|           ibat in auctorem: sed divum fortia quid non~
16  9,  835|           non haec tibi proelia divum~
17 10,  126|        te Iuno duces, mitissime divum~
18 10,  193|                panditur augurio divum; vocat obvia Virtus,~
19 10,  610|        sontes, extrema litamina divum,~
20 10,  680|           obstipuit. «sequimur, divum quaecumque vocasti,~
21 11,  248|       tempus erat, sator optime divum!~
22 11,  453|     movet et geminas venerabile divum~
23 12,   42|         specus auguris, aut ubi divum~
24 12,  420|        forte, rogus, seu numine divum,~