Lib. Ver.

 1  1,  356|     Arcadiae capita alta madent; ruit agmine magno~
 2  2,  131|                              mox ruit in turmas natisque alimenta
 3  3,  542|         hosti implicitus pariter ruit, hunc fuga retro~
 4  4,  717|                            rapta ruit Phaethontis equos, magnumque
 5  6,  452|              in fluctus, in saxa ruit nec iam amplius astra~
 6  6,  475|                      ausa venit. ruit, Haemonium dum fervidus
 7  6,  504|      secum alte suspendit equos. ruit ilicet exul~
 8  6,  593|                               ut ruit atque aequum summisit regula
 9  6,  767|         prodigus incautusque sui ruit omnis et ambas~
10  6,  941|         pertulit, et notae iuxta ruit ora pharetrae.~
11  7,   86|                     ut si quando ruit debellatasque relinquit~
12  7,  738|                             ille ruit: deus ipse vagis succedit
13  8,  539| cornipedemque equitemque, ferit: ruit ille ruentem~
14  8,  562|                             ira; ruit primis inmixtus et agmina
15  8,  708|     cassidis, haud laetum domino ruit omen: inusta~
16  9,  172|                huc illuc frustra ruit avius, impia donec~
17  9,  554|                       deprendit: ruit haud alio quam celsa fragore~
18  9,  604|                 addidit, armatae ruit ad delubra Dianae~
19 11,  554|         stare gradus; sed sponte ruit fraudemque supremam~
20 12,  450|        fingebat simulacra Sopor: ruit ilicet omnem~