Lib. Ver.

 1  1,   87|                             mens iuvenum: modo digna veni,
 2  1,  171|          atque aliquis, cui mens humili laesisse veneno~
 3  1,  227|                             mens cunctis imposta manet: quis
 4  1,  466|     ille refert contra, sed mens sibi conscia fati~
 5  2,  177|                             mens agitat matura tuae, quantumque
 6  2,  248|        nec minus auditi, si mens accepta, merentur~
 7  3,  329|        sorbet anhela sitis; mens altum spirat honorem~
 8  3,  385|                  pectoribus mens una subit, viduare penates,~
 9  4,   38|                             mens hausto de fonte venit. rex
10  4,  187|          iamque et fatidici mens expugnata fatiscit~
11  4,  761|                             mens tulit, imbelli sed nunc
12  5,  719|                             mens hominum!) regique favent;
13  7,  429|                             mens fuit obiectusque vado pater
14  8,  109|          nox tua. quae mihi mens, dum per cava viscera terrae~
15  8,  515|      aequet? habe totas, si mens excindere, Thebas.~
16 10,  363|                             mens humili luctu, sed nunc prior
17 10,  432| condere, quae timidis belli mens, ede, Pelasgis,~
18 10,  630|                             mens homini transmissa deis),
19 10,  657|  necdum aderat Virtus); non mens, non dextra quiescit,~
20 12,  158|                          si mens nota mihi, nec coniugialia