Lib. Ver.

 1  1,  136|       viribus et vario confundunt limite sulcos:~
 2  1,  332|            hinc arte scopuloso in limite pendens~
 3  1,  390|         ibi, tranquillae medio de limite vitae~
 4  2,   61|          numinis et recto decedit limite caeli.~
 5  3,  502|       nonne sub excelso spirantis limite caeli,~
 6  4,    2|        Phoebus et angusto cogebat limite vernum~
 7  4,  413|        penitus, durae quam Mortis limite manes~
 8  4,  450|        manu tractans, notaeque in limite silvae~
 9  4,  691|                                   limite; vim coeptis indulgent astra,
10  4,  783|        aquas; solet et rabidi sub limite Cancri~
11  5,  286|        mitis iter longae claravit limite flammae.~
12  5,  736|           adest, recto descendunt limite Parcae:~
13  6,  629|                                   limite non uno, latus hoc conceditur
14  7,  595|  transigit. illae autem longo cum limite fusi~
15  7,  747|                                   limite non uno longaevaque robora
16  8,   84|        quos,» inquit, «manes, qui limite praeceps~
17  8,  326|       propera: veniemus enim, quo limite cuncti,~
18  9,  364|                                   limite non uno, liquidum qua subter
19 10,  298|                                   limite turba subit: stagnant nigrantia
20 10,  611| Labdacidae: venit alma salus, sed limite duro.~