Lib. Ver.

 1  1,  284|                   at non ille gravis dictis, quamquam aspera
 2  2,   17| semper et ad superos (hinc et gravis exitus aevi)~
 3  2,  637|                          pone gravis curvas perfringit lancea
 4  4,  364|         pectora tabenti sanie gravis hirtaque saetis~
 5  6,  286|                            et gravis Acrisius speciesque horrenda
 6  6,  401|      fugam, absentemque ferit gravis ungula campum.~
 7  7,  518|            inice vincla mihi: gravis huc utcumque feretur~
 8  8,  613|                  bella ambae. gravis hinc miseri cunctatio voti:~
 9  9,   44|          vulneribus ceu mille gravis totosque per artus~
10  9,  694|                          ense gravis nimio: tereti iuvat aurea
11 10,  140|        fertur et Aoniis longe gravis inminet arvis.~
12 10,  263|                            ne gravis exclamet portae mugitus
13 10,  478|     cornipedes ipsique ruunt: gravis exterit artus~
14 10,  545|       desuper Ogygiae pepulit gravis impetus hastae;~
15 10,  727|                           sed gravis unanimi casus me fratris
16 11,  390|    invideo; ne incesse moras, gravis arma tenebat~
17 11,  573|     concidit et totis fratrem gravis obruit armis.~
18 12,  126|                            et gravis Evadne: dolet haec queriturque
19 12,  656|    icta gemit tellus, virides gravis ungula campos~
20 12,  778|     labitur. adsistit Theseus gravis armaque tollens,~