Lib. Ver.

 1  1,  227|                       mens cunctis imposta manet: quis funera
 2  2,  175|                cedere. sed cunctis Tydeus audentior actis~
 3  2,  369|                 iam potior cunctis sedit sententia, fratris~
 4  3,  417|                illa quidem cunctis, sed non tibi mitis, Adraste,~
 5  3,  636|    dies, quae fati exordia cunctis,~
 6  4,   19|      triste salutantum, et cunctis dependet ab armis~
 7  4,  837|         sufficiat; tuque o cunctis insuete domari~
 8  5,   41|        parque operi tanto; cunctis tunc noscere casus~
 9  5,  295|               flamina et e cunctis prospectem collibus undas.~
10  5,  299|   lucisque novae formidine cunctis~
11  6,  564| egregium decus et vestigia cunctis~
12  7,  104|                 dux ea pro cunctis, eadem sibi quisque vovebat.~
13  7,  164|                 scilicet e cunctis ego neglectissima natis~
14  8,   78|              faxo haud sit cunctis levior metus atra movere~
15  8,   91|                 manibus, o cunctis finitor maxime rerum~
16  8,  211|              fracta dehinc cunctis aversaque pectora bello.~
17  9,   93|                       stat cunctis inmota minis, fugit ipse
18  9,  112|                   obversus cunctis profert recipitque, nec
19  9,  633|        fraternumque decus, cunctis hunc fige sagittis~
20 12,  108|                par habitus cunctis, deiecti in pectora crines~