Lib. Ver.

 1  1,  139|         exilio mutare ducem. sic iure maligno~
 2  2,  210|          Labdaciumque ducem praemissae consona nocti~
 3  2,  284|   Tisiphones de crine ducem, et quae pessima ceston~
 4  2,  695| nec veritus prohibere ducem, sed fata monentem~
 5  4,  310|                   ire ducem bello totamque impellere
 6  4,  416|  miscentis parat ante ducem, circumque bidentum~
 7  4,  806|       praecelerantque ducem. medium subit illa per agmen~
 8  5,  672|        subicit: «anne ducem servatricemque cohortis~
 9  6,  425|                 stare ducem loris, dirumque expaverat
10  6,  642|                  ante ducem prensaque fovet suspiria
11  8,  536|                  ecce ducem turmae certa indignatus
12  8,  691|                  arma ducem. sic densa lupum iam nocte
13  9,  845|    Arcadas exarmatque ducem; cadit agmine longo~
14 11,   87|                   ora ducem tabo: miserum insatiabilis
15 11,  622|          inmeritamque ducem, subeam sic Tartara digna~
16 11,  707|        da, rex magne, ducem.» timuit miseranda relinqui~
17 12,  523|                  ante ducem spolia et, duri Mavortis
18 12,  645|            Naturamque ducem coetusque silentis Averni~