Lib. Ver.

 1  2,  444|             adsuevere iugo: pudet heu plebisque patrumque:~
 2  3,   22|                         iam pudet incepti, iam paenitet. ac
 3  3,   61|     fortuna fuit, seu, quod pudet ira fateri,~
 4  5,  356|                         non pudet; audaces rubuit mirata catervas~
 5  8,   57|              Odrysiis etiam pudet (heu!) patuisse querelis~
 6  8,  626|           tractarem sensu, (pudet heu!) conubia vidi~
 7  8,  670|                        quam pudet Inachias contentum abiisse
 8  9,   96|                         non pudet hos manes, haec infamantia
 9  9,  389|        non mihi? nec tantae pudet heu miseretque ruinae,~
10  9,  506|        exclamat: «fluvione (pudet!), Mars inclute, merges~
11  9,  653|   fata darent! en ipse mei (pudet!) inritus arma~
12 10,   28|           Arcada belligeris pudet adnumerare tropaeis.~
13 10,  917|    Inarimen Aetnamve putes. pudet ista timere~
14 11,  283| fors tulit ad manes: at tu (pudet), hostia regni,~
15 11,  387|                  et venisse pudet: subito cum matre repulsa~
16 12,  237|     animi luctusque valent! pudet ire Menoeten~
17 12,  384|                 cedo, tene, pudet heu! pietas ignava sororis!~