Lib. Ver.

 1  1,  466| contra, sed mens sibi conscia fati~
 2  1,  503|      fidem veterisque exordia fati~
 3  2,   92|      pro gnara nihil mortalia fati~
 4  2,  169|      longo promittitur ordine fati.~
 5  2,  196|           omina quod superest fati vitaeque laborum~
 6  3,   99|             tu tamen egregius fati mentisque nec umquam~
 7  3,  636|    casus, ubi atra dies, quae fati exordia cunctis,~
 8  5,  534|        deus tam magni pondera fati~
 9  5,  738|    heu nostri signatus nomine fati,~
10  7,  403|     canens certi fors praevia fati.~
11  8,  587|         praeterit haud dubium fati et spoliare superbit~
12  8,  610|   iuxta, sed longa ab origine fati,~
13  8,  618|      nidos veterisque exordia fati~
14  9,  180|    hostili (pro dura potentia fati!)~
15  9,  779|  quonam usque moram lucrabere fati,~
16 11,  149|                           sed fati monitus vicinaque funera
17 11,  567|                    iam laetus fati fraterno in corde reliquit.~