Lib. Ver.

 1  1,  130|                           stare loco, sociisque comes discordia
 2  1,  168|            et nusquam par stare caput! iam murmura serpunt~
 3  1,  316|                           stare gemit. tenet una dies noctesque
 4  3,   97|                           stare queunt; vetat igne rapi,
 5  3,  554| avida et parto non umquam stare quieti,~
 6  6,  400|                           stare adeo miserum est, pereunt
 7  6,  425|                           stare ducem loris, dirumque expaverat
 8  8,  529|            ille tamen nec stare loco nec comminus ire~
 9  9,  882|                           stare negant, ipsisque nefas lacrimabile
10 10,  154|   cuncta silent: ipsi iam stare recusant~
11 10,  520|                           stare morae; iam se peditum iunxere
12 10,  751|                           stare omnes, ita cuncta replet.
13 10,  919|                           stare virum insanasque vident
14 11,  554|                           stare gradus; sed sponte ruit
15 11,  658|                           stare loco regimenque manu tractare
16 12,  646|                           stare palam est; illic Poenarum