Lib. Ver.

 1  1,  627|             saevior in miseros fatis ultricis ademptae~
 2  1,  652|                obiecisse caput fatis praestabat. an illud~
 3  2,  577|    quorum ut subitis exterrita fatis~
 4  2,  643|               procubuere pares fatis, miserabile votum~
 5  3,   41|                         iratus fatis et tristis morte negata~
 6  3,  161|                      conspicui fatis aeternaque gentibus ausi~
 7  3,  629|                   quo, miseri, fatis superisque obstantibus arma,~
 8  4,    3|    diem, cum fracta impulsaque fatis~
 9  5,  624|                        exposui fatis. quae mentem insania traxit?~
10  6,  913|                      et nondum fatis Dircaeus agentibus exul.~
11  7,  705| hominum casus lenire et demere Fatis~
12  8,  206|     dies quo te quoque conscia fatis~
13 10,  316|            nescius heu rapitur fatis, hilarisque sub umbras~
14 10,  810|               inrumpis maestas Fatis nolentibus umbras.~
15 10,  912|                  nec iam audet fatis turbata obsistere coniunx.~
16 11,  619|                       dictavit Fatis? Furor illa et movit Erinys~