Lib. Ver.

 1  1,  460|        suum: nobis sociare cubilia terrae -- ~
 2  1,  587|         larem; viridi nam caespite terrae~
 3  2,  381| Sisyphiique sedent portus irataque terrae~
 4  4,  502|        convulsae dedimus carchesia terrae,~
 5  4,  639|             Gradivus stimulis; hos terrae monstra deumque~
 6  5,  300|      similes) subitus pudor; impia terrae~
 7  6,  105|         adclinant intonsa cacumina terrae~
 8  7,  794|     recessurae paulatim horrescere terrae~
 9  7,  809|        laborantes concepto flamine terrae~
10  8,  109|         mens, dum per cava viscera terrae~
11  8,  735|                 sensit, et innixus terrae, «miserescite,» clamat,~
12  9,  451|            cavae scrutatur viscera terrae~
13  9,  493|                         undarum ac terrae dubio, sed amicior undis,~
14 11,  135|                 abstulit, et dulci terrae caruere sereno.~
15 11,  698|       patriae quantum miser incubo terrae!~