Lib. Ver.

 1  2,  336|                 quamve fugam moliris?» ait «nil transit
 2  5,  168|   praecipitat suspensa fugam, iam iamque teneri~
 3  5,  278|             accelerate fugam, tuque, o mea digna propago,~
 4  5,  471|                   inde fugam Minyae, sociosque appellat
 5  5,  595|    incumbens animaeque fugam per membra tepentem~
 6  6,  401|                   ante fugam, absentemque ferit gravis
 7  6,  558| Phaedimus, alipedumque fugam praegressus equorum~
 8  6,  592|        crura brevemque fugam necopino fine reponunt.~
 9  9,   23|    conquesti terraeque fugam mirantur; an istos~
10  9,  228|        de campis egere fugam; stupet hospita belli~
11  9,  874|          cornipedisque fugam succiso poplite sistit.~
12 10,   16|       hostilem servare fugam, ne forte Mycenas,~
13 10,  425|               Inoamque fugam vestrique Palaemonis annos!~
14 10,  733|     iungere supremique fugam revocare cruoris~
15 11,   52|            suadebatque fugam et tutos in castra receptus,~