Lib. Ver.

 1  1,  119|      Eurotas, dubiamque iugo fragor impulit Oeten~
 2  3,   26|                          cum fragor hiberni subitus Iovis, omnia
 3  3,  124|                     exoritur fragor, aspectuque accensa cruento~
 4  3,  669|       insanire manu.» rursus fragor intonat ingens~
 5  5,  337| pinus; agunt Minyae, geminus fragor ardua canet~
 6  5,  393|                 strata gelu, fragor inde iugis, inde amnibus
 7  6,  117|         inmodici, minor ille fragor quo bella gerebant.~
 8  6,  448|         gavisos; subit astra fragor, caelumque tremescit,~
 9  7,  123|            pendet: «ubi iste fragor? ni fallimur aure. sed unde~
10  7,  815|          seu vati datus ille fragor, seu terra minata est~
11  8,  343|           cornua, iam saevos fragor aereus excitat enses.~
12  8,  409|                          nec fragor Ausoniae tantus cum Iuppiter
13 10,   95|      litora, non ullus caeli fragor; ipse profundis~
14 11,   89|          descendit vos usque fragor: me sacra premebat~
15 12,  790|        femineus quatit astra fragor, matresque Pelasgae~