Lib. Ver.

 1  1,  190|                                 mitis et adfatu bonus et patientior
 2  1,  467| cunctatur proferre patrem. tunc mitis Adrastus:~
 3  2,  383|      praetervectus Nisum et te, mitis Eleusin,~
 4  3,  417|    quidem cunctis, sed non tibi mitis, Adraste,~
 5  5,  286|                                 mitis iter longae claravit limite
 6  7,  537| exciderat regnum: cupit ire, et mitis Adrastus~
 7  7,  547|                      heu nimium mitis nimiumque oblite tuorum?~
 8  8,  308|        te penes et pecudum gens mitis et ira ferarum~
 9  9,   13|                                 mitis adhuc hominemque gerit?
10  9,  632|                per te maternos, mitis Dictynna, labores~
11  9,  712|                  talia cernenti mitis subit alta Dianae~
12 11,  110| Argolicumque impelle nefas; neu mitis Adrastus~
13 12,  189|                            nunc mitis coniunx, nunc iam sub casside
14 12,  482|                       ara deum, mitis posuit Clementia sedem,~