Lib. Ver.

 1  2,   17|          semper et ad superos (hinc et gravis exitus aevi)~
 2  2,   56|             exilit ad superos, infernaque nubila vultu~
 3  2,  651|                   per superos noctemque tuam; sine tristia
 4  3,  145|            imperet ad superos: animarum maesta queruntur~
 5  3,  564|      scrutati penitus superos: hinc pallor et irae,~
 6  7,  209| Dorica) quam promptae superos incessere Thebae;~
 7  8,  223|           tunc dulces superos atque omne ex ordine alumnum~
 8  8,  513|           Tartara, ni superos Acheron excluderet, isses.~
 9  9,  863|   arma tamen, frustra superos Triviamque precatus,~
10 10,  598|             quaeramus superos.» facit illa, acieque sagaci~
11 10,  802|                  quid superos hominesve queror? tu, saeve
12 11,  589|              exeat ad superos solemque et pallida turbet~
13 12,  103|          corpora; per superos magnumque Menoecea iuro.»~