Lib. Ver.

 1  1,  130|     sociisque comes discordia regnis.~
 2  1,  242|                       iniciam regnis, totumque a stirpe revellam~
 3  2,  152| iuvenum, quos non sine numine regnis~
 4  2,  200|      spondet reduces inducere regnis.~
 5  2,  489|                          quid regnis non vile?) cupit. quas quaereret
 6  3,  340|                    isse super regnis profugi Polynicis, at inde~
 7  7,  558|       pactis evictum excedere regnis,~
 8 11,   64|   Elysiis signum indubitabile regnis)~
 9 11,  427|                ipse quidem et regnis multum et venerabilis aevo.~
10 11,  549|                           hoc regnis effeta quies, hoc longa
11 11,  660|  atque datis abolere Menoecea regnis.~