Lib. Ver.

 1  1,  165|                     dilatus Polynicis honos. quis tunc tibi, saeve,~
 2  3,  340|   isse super regnis profugi Polynicis, at inde~
 3  4,  114|  vulneribus; non ille minis Polynicis et ira~
 4  4,  198| militet) ipsa sacros gremio Polynicis amati~
 5  5,   19|      stabat et admoti nixus Polynicis in hastam:~
 6  7,  689|            parcior ad cives Polynicis inhorruit ensis.~
 7  9,   35|   vehit, trepidas lapsa est Polynicis ad aures.~
 8 10,  256|         frontis, et oblatam Polynicis munere grato~
 9 11,  137|                    vestigat Polynicis iter portisque sub ipsis~
10 12,  114|  non pater: una fides, unum Polynicis amati~
11 12,  379| mihi! num quis adest?) cari Polynicis ad ignes,~