Lib. Ver.

 1  1,   99|              horruit et dubia caelum cervice remisit.~
 2  1,  350|                           dum caelum sibi quisque rapit; sed
 3  1,  455|             nox operit. tecto caelum prohibere quis iste~
 4  1,  588|    proiectum temere et patulo caelum ore trahentem~
 5  7,  327|         gaudet et Aetnaeos in caelum efflare vapores.~
 6  7,  821|            respexitque cadens caelum, campumque coire~
 7  8,  733| flentes. sed et ipse recedere caelum~
 8 11,  557|                            ad caelum palmas: «bene habet! non
 9 11,  692|         linquere tecta iubes? caelum terramque reliqui~
10 12,  567|             spirantem tabo et caelum ventosque gravantem.~