Lib. Ver.

1  1,  592|          et metus; ipsa ultro saevis plangoribus amens~
2  2,  302|                     invidiam, saevis detur si quando potiri~
3  7,  554|         sed mite adloquium et saevis pax quaeritur armis:~
4  8,  179| quando iter, unde morae, quae saevis utilis armis,~
5  9,  681|                   silva deam, saevis ubi quondam exerta sagittis~
6 10,  717|                  teque iterum saevis iterumque remittere bellis.~
7 11,  452|           tendunt frena manu, saevis calcaribus urguent~
8 11,  465|              quid me» ait «ut saevis animantum ac saepe deorum~
9 11,  661|                   primum adeo saevis imbutus moribus aulae~