Lib. Ver.

 1     I, 11 |              iam propiusque favet mundus scrutantibus ipsum~
 2     I, 23 |                                   mundus et immenso vatem circumstrepit
 3     I, 45 |                               qua mundus redit et nigras super evolat
 4     I, 121| ponendusque sua totus sub imagine mundus.~
 5     I, 169|                 tantundem refugit mundus fecitque cadendo~
 6     I, 196|                                   mundus et in nullo ponat vestigia
 7     I, 206|           est naturae facies; sic mundus et ipse~
 8     I, 382|               nec minor est illis mundus nec lumine peior,~
 9     I, 461|                       non poterit mundus sufferre incendia tants,~
10     I, 518|                at manet incolumis mundus suaque omnia servat,~
11     I, 539|        ipse autem quantum convexo mundus Olympo~
12     I, 651|        ipse sibi nullo discrimine mundus~
13     I, 726|                          an coeat mundus, duplicisque extrema cavernae~
14     I, 750|           est? luit ipse incendia mundus,~
15     I, 894|     ardentis sine fine rogos, cum mundus et ipsa~
16     I, 907|          nec plura alias incendia mundus~
17    II, 71 |                  erraretque vagus mundus standove rigeret, ~
18    II, 261|         sic nostros casus solatur mundus in astris ~
19    II, 649|                     hinc modo dat mundus vires, modo deterit idem,~
20    II, 704|                   et similis sibi mundus, et omnia in omnibus astra, ~
21    II, 794|                        unde fugit mundus praecepsque in Tartara tendit; ~
22    II, 929|         subsidit converso cardine mundus ~
23   III, 55 |         alterno religatus foedere mundus), ~
24   III, 110|             edocet, appositis cum mundus consonat astris. ~
25   III, 209|                   mentitur faciem mundus nec constat origo ~
26   III, 307|          recto praeciditur ordine mundus ~
27   III, 322|                    ac bene diviso mundus latet orbe patetque. ~
28   III, 591|               qua redit in terras mundus, nascensque tenebit ~
29    IV, 863|                          sed, qua mundus agit cursus, inclinet et
30    IV, 888|          omni constructus corpore mundus~
31    IV, 894|    possunt homines, quibus est et mundus in ipsis~
32    IV, 920|          nostros animos ad sidera mundus~
33     V, 8  |                me properare etiam mundus iubet omnia circum~
34     V, 214|               atque eget alterius mundus; natura suismet~
35     V, 745|                  totus et accenso mundus flagraret Olympo. ~