Caput

 1 10 |         quae quia in laudationes maxime confertur, proprium habet
 2 20 |       paene ante oculos, is enim maxime sensus attingitur: sed ceteri
 3 20 | attingitur: sed ceteri tamen, et maxime mens ipsa moveri potest.
 4 24 |      Eloquendi autem exercitatio maxime in hoc toto convertendi
 5 25 |     verborum momentis commutanda maxime est. Facit enim et dilucidam
 6 28 |       aliquo genere virtutis, et maxime liberalitatis, officii,
 7 30 |    adversario dictum aliquod, et maxime in perorando, dederit occasionem
 8 31 |           ea sunt in ea servanda maxime quae etiam in reliquis fere
 9 48 |    delata tamen arte tractat, et maxime in testibus.
10 74 |      quibus quidem quae virtutem maxime significat facillime forma
11 77 |          capiendis incommodis et maxime iniuriis, et omne quod est
12 79 |        dedecus fugiens laudemque maxime consequens verecundia est.
13 82 | orationis haec erunt illustranda maxime, quemadmodum quisque generatus,
14 88 |         subiecta honestati, quae maxime spectatur in amicitiis.
15 88 |       caritate ipsa, tamen amore maxime continentur. In his igitur
16 90 |       Atque etiam voluptas, quae maxime est inimica virtuti bonique
17 93 |   quamque expediat quaeri solet, maxime ex causis eis quae quamque
18 96 |         commovendos autem animos maxime proficient, si incitandi
19 100|        quae in aequitate et iure maxime consistit. ~
20 108|        ambiguis disceptetur quid maxime significetur, in scripti
21 114|        vestigia: quae quidem vel maxime suspicionem movent et quasi
22 122|        Atque haec quidem utrique maxime in peroratione facienda—
23 126|          uterque definierit quam maxime potuerit ad communem sensum
24 132|         scriptis vel aliorum vel maxime si poterit eiusdem; quamque
25 135|          locis, tum in perorando maxime graviter erit vehementerque