Caput

 1 3  |       quas? C.P. Primum in ipsam vim oratoris, deinde in orationem,
 2 25 |       genere consentient eiusque vim ac varietatem subsequentur. ~
 3 50 |         metu supplicii ac mortis vim tormentorum pertulerint,
 4 53 |          Verba ponenda sunt quae vim habeant illustrandi nec
 5 59 |  orationis et breviter expositis vim est habitura causa maiorem.
 6 81 |      verborum, et hanc oratoriam vim inanis quaedam profluentia
 7 89 |        Sed quia temporibus, quae vim habent maximam, persaepe
 8 93 |     ipsae conficiunt, aliae quae vim aliquam ad conficiendum
 9 94 |          ut et illa quae maximam vim habet sola saepe causa dicatur.
10 101|         factum fateare neges eam vim habere atque id esse quod
11 105|         enim Romani dolor iustus vim illam excitavit, non tribuni
12 105|           quam minuit is qui per vim multitudinis rem ad seditionem
13 105|         rem gratam et aequam per vim egerit.
14 107|     scripto definiendum est quam vim habeat, ut cum ex testamentis
15 123|        et uter ad communem verbi vim et ad eam praeceptionem
16 126| consuetudinem sermonis, verbique vim ex contrario reperiet, quasi
17 133|      infitietur; post iudicem ad vim scripti vocet.
18 136|        non in verbis ac litteris vim legis positam esse defendet,