Caput

 1   3|      defensionis adulescentiae M. Caeli maxime convenire,
 2   3|        diceretur. De dignitate M. Caelius notis ac maioribus
 3   3|     esse maxima, eam semper in M. Caelio habitam esse summam
 4   5| honores habuerunt quam absenti M. Caelio; quem et absentem
 5   6|       numquam tam acerbe feret M. Caelius, ut eum paeniteat
 6   9|      defensio. Nam quoad aetas M. Caeli dare potuit isti
 7   9|       esse deductum; nemo hunc M. Caelium in illo aetatis
 8   9|     cum patre aut mecum aut in M. Crassi castissima domo,
 9  18|      id, quod vir clarissimus, M. Crassus, cum de adventu
10  20|        enim ab isdem accusatur M. Caelius, a quibus oppugnatur;
11  21|      viris fortibus oppugnandi M. Caelium, ideo vobis quoque
12  23|    patior graviter et ornate a M. Crasso peroratam de seditionibus
13  24|       praeditus frater eius de M. Caelio existimet ex ipsis,
14  25|   censor, magister; obiurgavit M. Caelium, sicut neminem
15  35|   severissimis disceptatoribus M. Caeli vitam me probaturum
16  44|                 44] At vero in M. Caelio (dicam enim iam
17  50|    pudor tuus defendet nihil a M. Caelio petulantius esse
18  71|       71] Atque hoc etiam loco M. Camurti et C. Caeserni
19  72|                            72] M. vero Caelius cur in hoc
20  78|  umquam esse largitor. Habet a M. Caelio res publica, iudices,