Caput

 1   3|      diceretur. De dignitate M. Caelius notis ac maioribus natu
 2   6|     numquam tam acerbe feret M. Caelius, ut eum paeniteat non deformem
 3  10|    studuerunt), tum existimetur Caelius Catilinae nimium familiaris
 4  12|    aliquot annos esset in foro, Caelius; et multi hoc idem ex omni
 5  14| catervis amicorum si fuit etiam Caelius, magis est ut ipse moleste
 6  16|         putem. Numquam enim tam Caelius amens fuisset, ut, si se
 7  20|      enim ab isdem accusatur M. Caelius, a quibus oppugnatur; palam
 8  24|     illa causa defensa est. Sed Caelius optimam causam Asici esse
 9  24|     esse seiunctam. Neque solum Caelius, sed etiam adulescentes
10  34| clarissimam nupsisses, cur tibi Caelius tam coniunctus fuit? cognatus,
11  38|        derecto seni responderet Caelius se nulla cupiditate inductum
12  53|       dedit. Ita, si verum tibi Caelius dixit, o immoderata mulier,
13  53|    congressus cum servis Luccei Caelius, qui ei fuerit aditus; si
14  56|     mulieri venenum dare vellet Caelius? Ne aurum redderet? Num
15  57|     luxurie redundet? Id igitur Caelius non videbat? ~
16  72|                     72] M. vero Caelius cur in hoc iudicium vocatur?