Caput

 1   1| negotiis intermissis unum hoc iudicium exerceatur, nec dubitet,
 2   1|       audaciam, nullam vim in iudicium vocari, sed adulescentem
 3   1|      eius filio, quem ipse in iudicium et vocet et vocarit, oppugnari
 4   4|       nostra existimatio, sed iudicium certe parentis; quid nos
 5   5|  Romanos cum legatione ad hoc iudicium et cum gravissima atque
 6  22|       genere si qui se in hoc iudicium forte proiecerint, excluditote
 7  47| hominem admodum adulescens in iudicium vocavisset? hic, si laborem
 8  47|     appeteret inimicitias, in iudicium vocaret, subiret periculum
 9  70|     Iam intellegitis, quantum iudicium sustineatis, quanta res
10  72|       vero Caelius cur in hoc iudicium vocatur? cui neque proprium
11  78|     violatam esse diceret, in iudicium vocarit, ipse esse in re