Caput

1  30|      iurgi petulantis magis quam publicae quaestionis. "Adulter, impudicus,
2  42|  domesticae, rei forensis reique publicae, ut ea, quae ratione antea
3  59|  extremum sensum ad memoriam rei publicae reservabat, cum me intuens
4  70|    armata dissensione civium rei publicae paene extremis temporibus
5  70|          adulescentia non ad rei publicae poenas, sed ad mulieris
6  77| mitigarit. Conservate igitur rei publicae, iudices, civem bonarum
7  77|        Promitto hoc vobis et rei publicae spondeo, si modo nos ipsi
8  77|    spondeo, si modo nos ipsi rei publicae satis fecimus, numquam hunc
9  80|        si nobis, si suis, si rei publicae conservatis, addictum, deditum,