Caput

1   2| pietatis vel necessitatis vel aetatis. Si voluit accusare, pietati
2   9|       hunc M. Caelium in illo aetatis flore vidit nisi aut cum
3  10|   negat? Sed ego illud tempus aetatis, quod ipsum sua sponte infirmum
4  11|     Sed qui prima illa initia aetatis integra atque inviolata
5  30|     audeo; perfugiis non utor aetatis, concessa omnibus iura dimitto;
6  30|       huic aliena peccata, ne aetatis ac temporum vitia noceant.
7  37|       mihi. ~Mihi sat est qui aetatis quod relicuom est oblectem
8  42|     aliquid temporis ad ludum aetatis atque ad inanes hasce adulescentiae
9  75|        75] In hoc flexu quasi aetatis (nihil enim occultabo fretus