Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Marcus Tullius Cicero
Pro Caelio

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


1-consu | conte-gravi | gremi-nolim | nolit-requi | resar-vultu

                                                     bold = Main text
     Caput                                           grey = Comment text
1503 79 | indulgentiae vestrae serviatis. Nolite, iudices, aut hunc iam natura 1504 43 | vosmet vobiscum recordamini. Nolo enim cuiusquam fortis atque 1505 26 | leges, siquidem non modo nomina deferunt inter se sodales, 1506 59 | saepissime rem publicam nominabat, ut non tam se emori quam 1507 48 | definiam, mulierem nullam nominabo; tantum in medio relinquam. ~ 1508 32 | matronarum sanctitas postulat, nominamus. Sin ista muliere remota 1509 43 | quibus neminem mihi libet nominare; vosmet vobiscum recordamini. 1510 43 | alieni, sumptus, libidines nominarentur, quae multis postea virtutibus 1511 63 | dicerentur; nulli enim sunt adhuc nominati. Sed non dubito, quin sint 1512 63 | istos praeclaros testes sine nomine; Licinium autem, cum iam 1513 | nondum 1514 37 | Cur alienam ullam mulierem nosti? Dide ac disice; ~Per me 1515 18 | abesset, quo facilius et nostras domus obire et ipse a suis 1516 | nostri 1517 | nostro 1518 | nostrum 1519 31 | solum nobili, sed etiam nota; de qua ego nihil dicam 1520 6 | ut definiat, hominem ut notet, argumento probet, teste 1521 3 | De dignitate M. Caelius notis ac maioribus natu et sine 1522 75 | adulescentis paulum haesit ad metas notitia nova mulieris et infelici 1523 3 | potuerit aliqua de causa esse notus. ~ 1524 75 | haesit ad metas notitia nova mulieris et infelici vicinitate 1525 10 | adsiduus mecum praetore me; non noverat Catilinam; Africam tum praetor 1526 17 | in patris potestate est, nullas conficit. Versuram numquam 1527 | nullus 1528 56 | petivit? Ne crimen haereret? Numquis obiecit? num quis denique 1529 34 | in familiam clarissimam nupsisses, cur tibi Caelius tam coniunctus 1530 49 | 49] Si quae non nupta mulier domum suam patefecerit 1531 23 | quam nocuit invidia, huic oberit tuum maledictum, qui istius 1532 50 | ego malo, quid est, quod obiciant Caelio? Sin eam te volunt 1533 72 | proprium quaestionis crimen obicitur nec vero aliquod eius modi, 1534 45 | iudices, eas cupiditates, quae obiciuntur Caelio, atque haec studia, 1535 56 | crimen haereret? Numquis obiecit? num quis denique fecisset 1536 10 | quod Catilinae familiaritas obiecta Caelio est, longe ab ista 1537 18 | facilius et nostras domus obire et ipse a suis coli posset, 1538 27 | respondebo. Deliciarum obiurgatio fuit longa, etiam lenior, 1539 25 | patruus, censor, magister; obiurgavit M. Caelium, sicut neminem 1540 33 | imaginibus videmus, qui obiurget mulierem et pro me loquatur, 1541 37 | aetatis quod relicuom est oblectem meae." ~ 1542 77 | durissimis se ipse legibus iam obligavit. ~ 1543 50 | 50] Obliviscor iam iniurias tuas, Clodia, 1544 69 | illam commenticiam pyxidem obscenissima sit fabula consecuta? Nihil 1545 1 | civibus, qui armati senatum obsederint, magistratibus vim attulerint, 1546 13 | comprehendere multos amicitia, tueri obsequio, cum omnibus communicare, 1547 78 | iudices, duas accusationes vel obsides periculi vel pignora voluntatis. 1548 40 | severitatem continebant, obsoleverunt; neque solum apud nos, qui 1549 80 | conservatis, addictum, deditum, obstrictum vobis ac liberis vestris 1550 47 | si laborem fugeret, si obstrictus voluptatibus teneretur, 1551 43 | multis postea virtutibus obtecta adulescentiae, qui vellet, 1552 76 | revocat; nemini nostrum obtemperat, est violentior, quam vellem. 1553 46 | in hoc labore versentur? Obterendae sunt omnes voluptates, relinquenda 1554 78 | pignora voluntatis. Quare oro obtestorque vos, iudices, ut, qua in 1555 10 | Africam tum praetor ille obtinebat. Secutus est tum annus, 1556 79 | aut hunc iam natura ipsa occidentem velle maturius exstingui 1557 57 | in voluptatibus, quibus occulta credantur, ad quos aliquantum 1558 75 | quasi aetatis (nihil enim occultabo fretus humanitate ac sapientia 1559 53 | conscius, non perficiendi, non occultandi maleficii spes, non ratio 1560 44 | deflorescunt), numquam hunc occupatum impeditumque tenuerunt. ~ 1561 36 | te et proceritas, vultus oculique pepulerunt; saepius videre 1562 49 | comitatu, non flagrantia oculorum, non libertate sermonum, 1563 79 | proposueritis, constituitote ante oculos etiam huius miseri senectutem, 1564 2 | libidine et nimis acerbo odio niteretur. Sed ego Atratino, 1565 75 | nunc ab sese inimicitias odiumque propulset. ~ 1566 42 | pulchritudinem rerum, non odore ullo, non tactu, non sapore 1567 21 | velle arbitrentur, ultro se offerre soleant, operam navare, 1568 21 | hoc esse debet. Funguntur officio, defendunt suos, faciunt, 1569 | olim 1570 54 | intentum severe acciperet, id omisisset curare in hospitem? quod 1571 27 | 27] Sed haec omittam; ad illa, quae me magis 1572 | omne 1573 39 | respueret omnes voluptates omnemque vitae suae cursum in labore 1574 39 | Camillos, Fabricios, Curios omnesque eos, qui haec ex minimis 1575 | omnino 1576 80 | liberis vestris habebitis omniumque huius nervorum ac laborum 1577 32 | remota nec crimen ullum nec opes ad oppugnandum Caelium illis 1578 4 | certe parentis; quid nos opinemur, audietis ex iuratis; quid 1579 14 | facinora oculis prius quam opinione, manibus ante quam su spicione 1580 17 | aediculis habitat decem, ut opinor, milibus. Vos autem dum 1581 4 | accusatoribus neque his iudicantibus oportuit neque defendentibus nobis. 1582 59 | iam ceteris ex partibus oppressa mens esset, extremum sensum 1583 78 | honestissimum adulescentem oppressisse videatur. ~ 1584 21 | iusta est viris fortibus oppugnandi M. Caelium, ideo vobis quoque 1585 32 | crimen ullum nec opes ad oppugnandum Caelium illis relinquuntur, 1586 1 | iudicium et vocet et vocarit, oppugnari autem opibus meretriciis: [ 1587 1 | attulerint, rem publicam oppugnarint, cotidie quaeri iubeat: 1588 20 | experiri. Sed totum genus oppugnationis huius, iudices, et iam prospicitis 1589 20 | accusatur M. Caelius, a quibus oppugnatur; palam in eum tela iaciuntur, 1590 16 | sibi perpetuam licentiam optaret, nec, si sibi semel periculum 1591 24 | defensa est. Sed Caelius optimam causam Asici esse arbitratur; 1592 9 | 9] Verum ad istam omnem orationem brevis est defensio. Nam 1593 54 | 54] Sed haec, quae sunt oratoris propria, quae mihi non propter 1594 12 | et multi hoc idem ex omni ordine atque ex omni aetate fecerunt. 1595 5 | absentem in amplissimum ordinem cooptarunt et ea non petenti 1596 5 | lectissimos viros et nostri ordinis et equites Romanos cum legatione 1597 78 | sine sede, sine fortunis, ore, lingua, manu, vita omni 1598 19 | senator emanet. Nam si ipse orietur et nascetur ex sese, fortasse, 1599 52 | Venerem illam tuam spoliare ornamentis, spoliatricem ceterorum, 1600 5 | et cum gravissima atque ornatissima laudatione miserunt. Videor 1601 43 | multi a me summi atque ornatissimi viri praedicarentur, quorum 1602 49 | gerat non incessu solum, sed ornatu atque comitatu, non flagrantia 1603 53 | ad illam attulisse, se ad ornatum ludorum aurum quaerere. 1604 78 | pignora voluntatis. Quare oro obtestorque vos, iudices, 1605 39 | quibusdam bonis instructum atque oruatum puto. Ex hoc genere illos 1606 49 | sermonum, sed etiam complexu, osculatione, actis, navigatione, conviviis, 1607 18 | cum ad id loci venero, ostendam, hanc Palatinam Medeam migrationemque 1608 65 | Tempore igitur ipso se ostenderunt, cum Licinius venisset, 1609 41 | vias adulescentiae lubricas ostendit, quibus illa insistere aut 1610 51 | perfacilis mihi reliquus cursus ostenditur. Duo sunt enim crimina una 1611 67 | gratiam, in aliis se rebus ostentent, vigeant apud istam mulierem 1612 1 | otiosis ne in communi quidem otio liceat esse. ~ 1613 1 | laboriosos existimet, quibus otiosis ne in communi quidem otio 1614 34 | repetita moverunt? Ideone ego pacem Pyrrhi diremi, ut tu amorum 1615 58 | quem ad modum paratum, quo pacto, cui, quo in loco traditum? 1616 6 | feret M. Caelius, ut eum paeniteat non deformem esse natum. 1617 14 | homine me quoque erroris mei paenitet, quam ut istius amicitiae 1618 49 | patefecerit omnium cupiditati palamque sese in meretricia vita 1619 18 | loci venero, ostendam, hanc Palatinam Medeam migrationemque hanc 1620 23 | pulsatione Puteolana, de bonis Pallae. Vellem dictum esset ab 1621 51 | eiusdem Clodiae necandae causa parasse Caelium criminantur. Aurum 1622 58 | quodam ad eam rem ipsam parato; cuius perceleri interitu 1623 36 | Tiberim ac diligenter eo loco paratos, quo omnis iuventus natandi 1624 31 | sollicitavit quos potuit, paravit, locum constituit, attulit. 1625 67 | vero innocentis fortunisque parcant. ~ 1626 42 | praescriptio moderatioque teneatur: parcat iuventus pudicitiae suae, 1627 36 | illum filium familias patre parco ac tenaci habere tuis copiis 1628 80 | Conservate parenti filium, parentem filio, ne aut senectutem 1629 7 | orationi meae et meum erga te parentemque tuum beneficium tueri debeo. ~ 1630 4 | audietis ex iuratis; quid parentes sentiant, lacrimae matris 1631 4 | existimatio, sed iudicium certe parentis; quid nos opinemur, audietis 1632 79 | vestros, vel recordatione parentum vestrorum vel liberorum 1633 59 | tempestas civitati, et cum parietem saepe feriens eum, qui cum 1634 60 | ne quam vocem eiciat, non parietes conscios, non noctem illam 1635 26 | 26] Ac prima pars fuit illa, quae me minus 1636 38 | etiam aleret adulescentes et parsimoniam patrum suis sumptibus sustentaret; 1637 25 | perattente. In quo etsi magna ex parte ingenio eius et dicendi 1638 59 | moriens, cum iam ceteris ex partibus oppressa mens esset, extremum 1639 15 | propter amicitiam Catilinae participem fuisse; in quo non modo 1640 42 | scelere careat; postremo, cum paruerit voluptatibus, dederit aliquid 1641 36 | Quid clamorem exorsa verbis parvam rem magnam facis? ~Vicinum 1642 34 | plebei de curru detrahi passa non est? Cur te fraterna 1643 26 | quaedam sodalitas et plane pastoricia atque agrestis germanorum 1644 8 | est enim, cui via ista non pateat, qui isti aetati atque etiam 1645 49 | nupta mulier domum suam patefecerit omnium cupiditati palamque 1646 34 | fraterna vitia potius quam bona paterna et avita et usque a nobis 1647 73 | res erant et possessiones paternae, tum etiam usus quidam provincialis 1648 78 | ambitu ne absolutum quidem patiatur esse absolutum, ipse impune 1649 7 | animadvertere poteratis, pudor patiebatur optimi adulescentis in tali 1650 14 | quibusdam facultatis et patientiae radicibus niteretur. Quare 1651 13 | inquinatior, quis in laboribus patientior? quis in rapacitate avarior, 1652 23 | illam partem causae facile patior graviter et ornate a M. 1653 37 | sceleste ~Ferrei sunt isti patres: ~Egon quid dicam, quld 1654 34 | clarissimi ac fortissimi viri patriaeque amantissimi, qui simul ac 1655 42 | spoliet alienam, ne effundat patrimonium, ne faenore trucidetur, 1656 32 | quid est aliud quod nos patroni facere debeamus, nisi ut 1657 53 | etiam illa et ceterorum patronorum et mea consuetudine ab accusatore 1658 34 | patrem tuum videras, non patruum, non avum, non proavum, 1659 25 | causa pertristis quidam patruus, censor, magister; obiurgavit 1660 17 | flagitatae, videte, quam pauca respondeam. Tabulas, qui 1661 78 | iudices, ut, qua in civitate paucis his diebus Sex. Cloelius 1662 64 | nam necesse est fuisse non paucos, ut et comprehendi Licinius 1663 30 | esse magnam, ne huic aliena peccata, ne aetatis ac temporum 1664 71 | vetustate? Quo enim illi crimine peccatoque perierunt? Nempe quod eiusdem 1665 13 | temporibus suorum omnium pecunia, gratia, labore corporis, 1666 10 | est tum annus, causam de pecuniis repetundis Catilina dixit. 1667 34 | amantissimi, qui simul ac pedem limine extulerat, omnes 1668 79 | potestatis, abiectum non tam ad pedes quam ad mores sensusque 1669 18 | dixit: ~Utinam ne in nemore Pelio— ~     Ac longius quidem 1670 36 | proceritas, vultus oculique pepulerunt; saepius videre voluisti; 1671 53 | omnes latebras suspicionum peragrare dicendo; non causa, non 1672 25 | familiarem, L. Herennium, perattente. In quo etsi magna ex parte 1673 69 | cadere videatur. Audita et percelebrata sermonibus res est. Percipitis 1674 58 | rem ipsam parato; cuius perceleri interitu esse ab hoc comprobatum 1675 55 | religionem auctoritatemque percipite atque omnia diligenter testimonii 1676 69 | percelebrata sermonibus res est. Percipitis animis, iudices, iam dudum, 1677 80 | aluisse vos verum etiam perculisse atque adflixisse videamini. 1678 24 | praevaricatione est Asicius liberatus. Perfacile est isti loco respondere, 1679 62 | Quae quidem omnia, iudices, perfacilem rationem habent reprehendendi. 1680 51 | praetervecta videtur oratio mea, perfacilis mihi reliquus cursus ostenditur. 1681 53 | facultas, non conscius, non perficiendi, non occultandi maleficii 1682 50 | rationis num tibi perturpe aut perflagitiosum esse videatur? Ea si tu 1683 30 | petere; non, inquam, audeo; perfugiis non utor aetatis, concessa 1684 63 | Sed non dubito, quin sint pergraves, qui primum sint talis feminae 1685 60 | illam funestam ac luctuosam perhorrescet? Sed revertor ad crimen; 1686 78 | accusationes vel obsides periculi vel pignora voluntatis. 1687 54 | quod in alicuius agrestis periculo non praetermitteret, id 1688 22 | religioni vestrae et contra periculosas hominum potentias condicioni 1689 71 | illi crimine peccatoque perierunt? Nempe quod eiusdem mulieris 1690 25 | delectantur omnes, versari periucunde soleret, fuit in hac causa 1691 48 | reprehensum, quando non permissum, quando denique fuit, ut, 1692 18 | petere posset, non modo permittente patre, sed etiam suadente 1693 12 | meminisse vos arbitror, permulta maximarum non expressa signa, 1694 62 | potens quadrantaria illa permutatione familiaris facta erat balneatori. ~ 1695 65 | se illam pyxidem traditam pernegaret. Quem quo modo illi reprehenderent? 1696 70 | a me causa, iudices, et perorata. Iam intellegitis, quantum 1697 23 | graviter et ornate a M. Crasso peroratam de seditionibus Nea politanis, 1698 16 | quaereret, cuius ipse sibi perpetuam licentiam optaret, nec, 1699 53 | consuetudine ab accusatore perquirere, ubi sit congressus cum 1700 71 | Vettiano nefario stupro sunt persecuti. Ergo ut audiretur Vetti 1701 68 | servis cum causa praemium persolutum. "At propinquis" inquit " 1702 35 | ego, iudices, ita gravem personam induxi, ut verear, ne se 1703 47 | loquuntur solum,verum etiam personant, huc unius mulieris libidinem 1704 42 | quae ratione antea non perspexerat, satietate abiecisse, experiendo 1705 45 | quae vestra prudentia est, perspexistis; atque in eo non solum ingenium 1706 26 | Non me haec movent; quae perspicue falsa sunt; etenim eos una 1707 66 | valentes imbecillum, alacres perterritum superare non possent? Nullum 1708 50 | crimen hoc, si tu contemnis, pertimescamus? Quare nobis da viam rationemque 1709 23 | negavit, absolutus sit, id hic pertimescat, qui non modo a facti, verum 1710 27 | eius eloquentiam, tamen non pertimescebam; aliquot enim in causis 1711 79 | requiescit, huius unius casum pertimescit; quem vos supplicem vestrae 1712 77 | inimicitiis vis, ferocitas, pertinacia, si quem etiam minimorum 1713 70 | patriae, ad salutem omnium pertinet, quam legem Q. Catulus armata 1714 25 | soleret, fuit in hac causa pertristis quidam patruus, censor, 1715 50 | habuisse rationis num tibi perturpe aut perflagitiosum esse 1716 79 | aliquo aut subita tempestate pervertere. ~ 1717 38 | istius, quae se omnibus pervolgaret, quae haberet palam decretum 1718 6 | Sunt enim ista maledicta pervulgata in omnes, quorum in adulescentia 1719 10 | quo ego consulatum petivi; petebat Catilina mecum. Numquam 1720 5 | detulerunt, quae multis petentibus denegarunt; idemque nunc 1721 10 | scitis consulatum mecum petisse Catilinam. Ad quem si accessit 1722 10 | annus, quo ego consulatum petivi; petebat Catilina mecum. 1723 56 | Ne aurum redderet? Num petivit? Ne crimen haereret? Numquis 1724 30 | omnibus iura dimitto; tantum peto, ut, si qua est invidia 1725 30 | hoc tempore aeris alieni, petulantiae, libidinum iuventutis, quam 1726 30 | crimina, sed maledicta, iurgi petulantis magis quam publicae quaestionis. " 1727 3 | splendidus ipse aut parum pie tractatus a filio diceretur. 1728 4 | defendentibus nobis. Nam quod de pietate dixistis, est quidem ista 1729 1 | meretriciis: [Atratini] illius pietatem non reprehendat, muliebrem 1730 2 | qui habet excusationem vel pietatis vel necessitatis vel aetatis. 1731 78 | vel obsides periculi vel pignora voluntatis. Quare oro obtestorque 1732 17 | milibus. Vos autem dum illi placere voltis, ad tempus eius mendacium 1733 68 | inquit "placuit." Cur non placeret, cum rem tute ad eos non 1734 68 | At propinquis" inquit "placuit." Cur non placeret, cum 1735 26 | Fera quaedam sodalitas et plane pastoricia atque agrestis 1736 34 | triumphantem ab inimico tribuno plebei de curru detrahi passa non 1737 55 | scelere isto nefario dicitur, plena est integritatis, dignitatis, 1738 80 | contempsisse aut adulescentiam plenam spei maximae non modo non 1739 63 | a viris honestissimis ac plenissimis dignitatis, quam velit sit 1740 42 | et pauci deos propitios, plerique autem iratos putabunt. Ergo 1741 76 | incitandi fuerunt; amputanda plura sunt illi aetati, siquidem 1742 64 | tota fabella veteris et plurimarum fabularum poetriae quam 1743 36 | urbanissimus; qui te amat plurimum, qui propter nescio quam, 1744 27 | fuit longa, etiam lenior, plusque disputationis habuit quam 1745 64 | et plurimarum fabularum poetriae quam est sine argumento, 1746 23 | peroratam de seditionibus Nea politanis, de Alexandrinorum pulsatione 1747 8 | videbamus, ingenii, quod ornate politeque dixisti. ~ 1748 62 | praecepit his ut omnia Caelio pollicerentur; sed ut venenum, cum a Licinio 1749 21 | operam navare, testimonium polliceri ? ~ 1750 73 | tributus. Decessit illinc Pompei iudicio probatissimus, ut 1751 73 | Africam profectus est Q. Pompeio pro consule contubernalis, 1752 55 | dubitanda in con tentione ponatur, utrum temeraria, procax, 1753 4 | esse filium criminis loco poni ab accusatoribus neque his 1754 19 | testem senatorem, qui se pontificiis comitiis pulsatum a Caelio 1755 52 | liberalis conscia, tua domus popularis ministra, tua denique hospitalis 1756 78 | aedes sacras, qui censum populi Romani, qui memoriam publicam 1757 63 | manum ad tradendam pyxidem porrexisset, retraxisse atque illo repentino 1758 65 | pyxidem expediret, manum porrigeret, venenum traderet. Mimi 1759 64 | tradidisset? Erant enim illi positi, ut comprehenderent Licinium, 1760 73 | provincia cum res erant et possessiones paternae, tum etiam usus 1761 35 | censoria? Sed videro hoc posterius, atque ita, iudices, ut 1762 42 | insidiis, scelere careat; postremo, cum paruerit voluptatibus, 1763 7 | decebat neque aetas illa postulabat neque, id quod animadvertere 1764 32 | quam matronarum sanctitas postulat, nominamus. Sin ista muliere 1765 30 | Atque ego idem, qui haec postulo, quin criminibus, quae in 1766 15 | oratio est vestra delapsa. Posuistis enim, atque id tamen titubanter 1767 22 | contra periculosas hominum potentias condicioni omnium civium 1768 21 | arbitramini, qui hominibus potentibus, gratiosis, disertis, cum 1769 11 | infamiam veram effugere non poterat. Sed qui prima illa initia 1770 7 | neque, id quod animadvertere poteratis, pudor patiebatur optimi 1771 36 | tuis copiis devinctum; non potes; calcitrat, respuit, non 1772 17 | Tabulas, qui in patris potestate est, nullas conficit. Versuram 1773 79 | vestrae misericordiae, servum potestatis, abiectum non tam ad pedes 1774 3 | etiam ab omnibus, quibus potuerit aliqua de causa esse notus. ~ 1775 65 | 65] Potueruntne magis tempore prosilire, 1776 54 | studia diligebat, neglegere potuisset et, quod facinus in alienum 1777 62 | detulissent, mulier ingeniosa praecepit his ut omnia Caelio pollicerentur; 1778 40 | mutatis Graeciae temporibus praecepta exstiterunt. ~ 1779 35 | nescio qua effrenata atque praecipiti in forum deferri iudiciumque 1780 74 | collegam meum, cui misero praeclari in rem publicam beneficii 1781 63 | tum repente evolasse istos praeclaros testes sine nomine; Licinium 1782 43 | summi atque ornatissimi viri praedicarentur, quorum partim nimia libertas 1783 71 | et C. Caeserni damnatio praedicatur. O stultitiam! stultitiamne 1784 24 | studiis atque optimis artibus praediti, Titus Gaiusque Coponii, 1785 44 | vocantur, quae firmiore animo praeditis diutius molestae non solent 1786 67 | 67] Praegestit animus iam videre primum 1787 46 | ullam putatis, cur in tantis praemiis eloquentiae, tanta voluptate 1788 68 | consciis servis cum causa praemium persolutum. "At propinquis" 1789 19 | ex accusatorum oratione praemuniri iam et fingi intellegebam, 1790 42 | modo illa in hoc genere praescriptio moderatioque teneatur: parcat 1791 4 | squalor patris et haec praesens maestitia, quam cernitis, 1792 5 | tum suis. nemini umquam praesenti +praetoriani+ maiores honores 1793 59 | maximis aut conivetis aut praesentis fraudis poenas in diem reservatis? 1794 32 | Sed intellegis pro tua praestanti prudentia, Cn. Domiti, cum 1795 11 | integra atque inviolata praestitisset, de eius fama ac pudicitia, 1796 6 | autem nihil haet propositi praeter contumeliam quae si petulantius 1797 54 | alicuius agrestis periculo non praetermitteret, id homo eruditus in insidiis 1798 51 | iam e vadis et scopulos praetervecta videtur oratio mea, perfacilis 1799 10 | noverat Catilinam; Africam tum praetor ille obtinebat. Secutus 1800 10 | defendo. Fuit adsiduus mecum praetore me; non noverat Catilinam; 1801 5 | nemini umquam praesenti +praetoriani+ maiores honores habuerunt 1802 26 | ventitasse domum, studuisse praeturae. Non me haec movent; quae 1803 24 | 24] At praevaricatione est Asicius liberatus. Perfacile 1804 27 | Balbe, respondeo primum precario, si licet, si fas est defendi 1805 28 | et audivi, non modo qui primoribus labris gustassent genus 1806 56 | de veneno; cuius ego nec principium invenire neque evolvere 1807 33 | secum severe et graviter et prisce agere malit an remisse et 1808 40 | Chartae quoque, quae illam pristinam severitatem continebant, 1809 34 | non patruum, non avum, non proavum, non abavum, non atavum 1810 5 | municipibus esse adulescentem non proba tum suis. nemini umquam 1811 27 | verbis, voce maxima, tametsi probabam eius eloquentiam, tamen 1812 35 | quae moliris, quae arguis, probare cogitas, rationem tantae 1813 73 | Decessit illinc Pompei iudicio probatissimus, ut ipsius testimonio cognoscetis. 1814 35 | disceptatoribus M. Caeli vitam me probaturum esse confidam. Tu vero, 1815 41 | ad laudem cum labore qui probaverunt, prope soli iam in scholis 1816 6 | hominem ut notet, argumento probet, teste confirmet; maledictio 1817 42 | alterius domum atque famam, ne probrum castis, labem integris, 1818 55 | ponatur, utrum temeraria, procax, irata mulier finxisse crimen, 1819 49 | etiam proterva meretrix procaxque videatur: cum hac si qui 1820 59 | vocibus, quanta impenderet procella mihi, quanta tempestas civitati, 1821 36 | aspexisti; candor huius te et proceritas, vultus oculique pepulerunt; 1822 67 | profecto, si in istum locum processerint, explicabunt. Quam volent 1823 67 | delicias, omnes ineptias, si prodierint. Sed me audiant, navent 1824 19 | diceret. A quo quaeram, si prodierit, primum cur statim nihil 1825 24 | Caelio existimet ex ipsis, si producti erunt, audietis. ~ 1826 19 | quam agere maluerit, cur productus a vobis potius quam ipse 1827 73 | accessisset aetati, in Africam profectus est Q. Pompeio pro consule 1828 57 | nihil geratur, quod foras proferendum sit, in qua inusitatae, 1829 54 | cum a me ipso elaborata proferri viderentur, brevitatis causa 1830 55 | nominatur, totum crimen profertur ex inimica, ex infami, ex 1831 6 | revertar, ab his fontibus profluxi ad hominum famam, et meus 1832 28 | ludus aetati, et ipsa natura profundit adulescentiae cupiditates. 1833 75 | fuerunt, subito se non numquam profundunt atque eiciunt universae. 1834 43 | in adulescentia, partim profusa luxuries, magnitudo aeris 1835 34 | viriles non commovebant, ne progenies quidem mea, Q. illa Claudia, 1836 32 | agam modice nec longius progrediar quam me mea fides et causa 1837 60 | dixerit? Ex hac igitur domo progressa ista mulier de veneni celeritate 1838 22 | se in hoc iudicium forte proiecerint, excluditote eorum cupiditatem, 1839 47 | mulieris libidinem esse prolapsam, ut ea non modo solitudinem 1840 41 | ingredi sine casu aliquo aut prolapsione vix posset; multarum rerum 1841 52 | Tune aurum ex armario tuo promere ausa es, tune Venerem illam 1842 68 | praemium persolutum. "At propinquis" inquit "placuit." Cur non 1843 68 | quod ista mulier de suorum propinquorum fortissimorum virorum sententia 1844 42 | ego fortasse et pauci deos propitios, plerique autem iratos putabunt. 1845 29 | neminem, sed vitia ista proponas, res tamen ipsa et copiose 1846 6 | maledictio autem nihil haet propositi praeter contumeliam quae 1847 29 | eam causam, quod uno reo proposito de multorum vitiis cogitabamus. 1848 79 | huius vobis adulescentiam proposueritis, constituitote ante oculos 1849 54 | haec, quae sunt oratoris propria, quae mihi non propter ingenium 1850 30 | criminibus, quae in hunc proprie conferuntur, diligentissime 1851 72 | iudicium vocatur? cui neque proprium quaestionis crimen obicitur 1852 | propterea 1853 20 | animis et, cum inferetur, propulsare debebitis. Non enim ab isdem 1854 75 | sese inimicitias odiumque propulset. ~ 1855 65 | Potueruntne magis tempore prosilire, quam cum Licinius venisset, 1856 62 | Licinius venenumque traderet, prosilirent hominemque comprenderent." 1857 63 | Testes egregios! "Dein temere prosiluerunt." Homines temperantes! Sic 1858 64 | quidem tu quam ob rem "temere prosiluisse" dicas atque ante tempus, 1859 20 | oppugnationis huius, iudices, et iam prospicitis animis et, cum inferetur, 1860 29 | corruptelis, de adulteriis, de protervitate, de sumptibus immensa oratio 1861 22 | condicioni omnium civium providisse videamini. Equidem vos abducam 1862 73 | paternae, tum etiam usus quidam provincialis non sine causa a maioribus 1863 63 | feminae familiares, deinde eam provinciam susceperint, ut in balneas 1864 53 | homini tam ingenioso tamque prudenti non venisse in mentem rem 1865 18 | Crassus, cum de adventu regis Ptolemaei quereretur, paulo ante dixit: ~ 1866 62 | enim potissimum balneas publicas constituerat? in quibus 1867 61 | esse aiunt huic P. Licinio, pudenti adulescenti et bono, Caeli 1868 42 | teneatur: parcat iuventus pudicitiae suae, ne spoliet alienam, 1869 15 | 15] Itaque a maledictis pudicitiaea ad coniurationis invidiam 1870 49 | adulter an amator, expugnare pudicitiam an explere libidinem voluisse 1871 9 | locum, fuit primum ipsius pudore, deinde etiam patris diligentia 1872 8 | te agere voluerunt; laus pudoris tui, quod ea te invitum 1873 46 | ingenia deficiant aut doctrina puerilis. ~ 1874 2 | necessitati, si speravit aliquid, pueritiae. Ceteris non modo nihil 1875 39 | ob hanc causam tibi hunc puerum parens commendavit et tradidit, 1876 22 | causa, ratio cum ratione pugnabit. ~ 1877 21 | dolent, irati efferuntur, pugnant lacessiti. Sed vestrae sapientiae 1878 12 | diversisque et inter se pugnantibus naturae studiis cupiditatibusque 1879 42 | inveneritis, qui aspernetur oculis pulchritudinem rerum, non odore ullo, non 1880 23 | politanis, de Alexandrinorum pulsatione Puteolana, de bonis Pallae. 1881 19 | se pontificiis comitiis pulsatum a Caelio diceret. A quo 1882 77 | horum aliquid offendit, si purpurae genus, si amicorum catervae, 1883 36 | inanes metus tecum semper pusio cum maiore sorore cubitavit. 1884 42 | propitios, plerique autem iratos putabunt. Ergo haec deserta via et 1885 21 | vobis quoque vos causam putare esse iustam alieno dolori 1886 38 | more viveret, adulterum ego putarem, si quis hanc paulo liberius 1887 11 | petenti. Quem ergo ad finem putas custodiendam illam aetatem 1888 36 | maiore sorore cubitavit. Eum putato tecum loqui: "Quid tumultuaris, 1889 32 | inimicitias mihi gerendas putavi, praesertim cum ea quam 1890 59 | qui se natum huic imperio putavit, tertio die post quam in 1891 16 | similiter respondendum putem. Numquam enim tam Caelius 1892 23 | Alexandrinorum pulsatione Puteolana, de bonis Pallae. Vellem 1893 34 | moverunt? Ideone ego pacem Pyrrhi diremi, ut tu amorum turpissimorum 1894 14 | fortes viros et bonos specie quadam virtutis assimulatae tenebat. 1895 62 | nisi forte mulier potens quadrantaria illa permutatione familiaris 1896 69 | aliqua dicerentur, in istam quadrare apte viderentur. ~ 1897 | quaecumque 1898 70 | extremis temporibus tulit, quaeque lex sedata illa flamma consulatus 1899 47 | flagitiorum integumenta non quaerat, sed in turpissimis rebus 1900 53 | ad ornatum ludorum aurum quaerere. Si tam familiaris erat 1901 16 | facti in altero suspicionem quaereret, cuius ipse sibi perpetuam 1902 52 | quantum ad facinus aurum hoc quaereretur, ad necem legati, ad L. 1903 1 | publicam oppugnarint, cotidie quaeri iubeat: legem non improbet, 1904 66 | 66] Quaero enim, cur Licinium titubantem, 1905 31 | familiaritatis. Necare eandem voluit; quaesivit venenum, sollicitavit quos 1906 68 | est Caelio quaesitum aut quaestio sublata aut multarum rerum 1907 50 | quae mulier sit eius modi, qualem ego paulo ante descripsi, 1908 | qualis 1909 | quamdiu 1910 76 | quae virtutis maturitas et quantae fruges industriae sint futurae. 1911 | quasi 1912 55 | gravis sapiens moderatus que vir religiose testimonium 1913 2 | iudices, nec descensurum quemquam ad hanc accusationem fuisse, 1914 74 | sed abiit huius tempus querellae. Accusavit C. Antonium, 1915 18 | adventu regis Ptolemaei quereretur, paulo ante dixit: ~Utinam 1916 | quicquam 1917 39 | contentione conficeret, quem non quies, non remissio, non aequalium 1918 63 | vehementer exspectabam, quinam isti viri boni testes huius 1919 | quisque 1920 37 | patres: ~Egon quid dicam, quld velim? quae tu omnia ~Tuis 1921 | quoad 1922 | quoddam 1923 6 | obiectum est de pudicitia, quodque omnium accusatorum non criminibus, 1924 60 | repentini sceleris sustulisset, quonam modo ille furenti fratri 1925 | quondam 1926 11 | quodam bono defenderet, quoquo modo a suis custoditus esset, 1927 45 | nos facimus in dicendo, quoquomodo facimus non modo agendo, 1928 36 | timiditatem et nocturnos quosdam inanes metus tecum semper 1929 38 | nulla versura. At fuit fama. Quotus quisque istam effugere potest 1930 14 | facultatis et patientiae radicibus niteretur. Quare ista condicio, 1931 27 | enim in causis eum vide ram frustra litigantem. Tibi 1932 13 | laboribus patientior? quis in rapacitate avarior, quis in largitione 1933 77 | numquam hunc a nostris rationibus seiunctum fore. Quod cum 1934 50 | adulescentem hominem habuisse rationis num tibi perturpe aut perflagitiosum 1935 28 | frugem bonam, ut dicitur, recepisse gravesque homines atque 1936 10 | illum accessit, a me numquam recessit. ~ 1937 62 | possent et fortasse non reciperentur, nisi forte mulier potens 1938 55 | testimonii verba cognoscite. Recita. L. LVCCEI TESTIMONIVM. 1939 55 | religionis; ex qua domo recitatur vobis iure iurando devincta 1940 43 | nominare; vosmet vobiscum recordamini. Nolo enim cuiusquam fortis 1941 79 | mores sensusque vestros, vel recordatione parentum vestrorum vel liberorum 1942 24 | humanissimi et doctissimi, rectissimis studiis atque optimis artibus 1943 30 | diligentissime respondeam, non recuso. Sunt autem duo crimina, 1944 35 | consuetudinis, tantae coniunctionis reddas atque exponas necesse est. 1945 56 | vellet Caelius? Ne aurum redderet? Num petivit? Ne crimen 1946 37 | 37] Redeo nunc ad te, Caeli, vicissim 1947 20 | dicerent uxores suas a cena redeuntes attrectatas esse a Caelio. 1948 47 | Nihilne igitur illa vicinitas redolet, nihihne hominum fama, nihil 1949 57 | cotidianis sumptibus ac luxurie redundet? Id igitur Caelius non videbat? ~ 1950 22 | omni clarioribus crimina refellemus; res cum re, causa cum causa, 1951 71 | illa vetus aeraria fabula referretur, idcirco Camurti et Caeserni 1952 57 | committeret? At quibus servis? Refert enim magnopere id ipsum. 1953 14 | istius amicitiae crimen reformidet. ~ 1954 76 | magno ingenio adulescentes refrenandi potius a gloria quam incitandi 1955 41 | turpitudine eruditi homines refugerunt: alii cum voluptate dignitatem 1956 37 | illecebris cognitis non refugisti? ~Cur alienam ullam mulierem 1957 7 | fortius et magis more nostro refutaremus istam male dicendi licentiam. 1958 13 | versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc 1959 18 | Crassus, cum de adventu regis Ptolemaei quereretur, paulo 1960 42 | domesticae, rei forensis reique publicae, ut ea, quae ratione 1961 41 | soli iam in scholis sunt relicti. Multa enim nobis blandimenta 1962 37 | sat est qui aetatis quod relicuom est oblectem meae." ~ 1963 55 | iudices, teneo? Ipsius iurati religionem auctoritatemque percipite 1964 22 | tempore et huius saluti et religioni vestrae et contra periculosas 1965 55 | sapiens moderatus que vir religiose testimonium dixisse videatur. ~ 1966 48 | nominabo; tantum in medio relinquam. ~ 1967 42 | iam frondibus et virgultis relinquatur; detur aliquid aetati; sit 1968 46 | Obterendae sunt omnes voluptates, relinquenda studia delectationis, ludus, 1969 54 | viderentur, brevitatis causa relinquo omnia. Habeo enim, iudices, 1970 32 | oppugnandum Caelium illis relinquuntur, quid est aliud quod nos 1971 25 | multa de moribus et, qui in reliqua vita mitis esset et in hac 1972 70 | consulatus mei fumantes reliquias coniurationis exstinxit, 1973 56 | 56] Reliquum est igitur crimen de veneno; 1974 51 | oratio mea, perfacilis mihi reliquus cursus ostenditur. Duo sunt 1975 33 | et prisce agere malit an remisse et leniter et urbane. Si 1976 39 | conficeret, quem non quies, non remissio, non aequalium studia, non 1977 13 | cum tristibus severe, cum remissis iucunde, cum senibus graviter, 1978 32 | nominamus. Sin ista muliere remota nec crimen ullum nec opes 1979 25 | 25] Ergo haec removeantur, ut aliquando, in quibus 1980 36 | agere mavis, sic agam tecum; removebo illum senem durum ac paene 1981 71 | Camurti et Caeserni est causa renovata? qui quamquam lege de vi 1982 27 | eum, qui nullum convivium renuerit, qui in hortis fuerit, qui 1983 32 | ut eos, qui insectantur, repellamus? Quod quidem facerem vehementius, 1984 60 | quidem virum si nulla vis repentini sceleris sustulisset, quonam 1985 63 | porrexisset, retraxisse atque illo repentino hominum impetu se in fugam 1986 18 | saucia. ~Sic enim, iudices, reperietis, quod, cum ad id loci venero, 1987 64 | dicas atque ante tempus, non reperio. Fuerant ad hoc rogati, 1988 40 | nostris, sed vix iam in libris reperiuntur. Chartae quoque, quae illam 1989 34 | viris tum etiam in feminis repetita moverunt? Ideone ego pacem 1990 10 | annus, causam de pecuniis repetundis Catilina dixit. Mecum erat 1991 1 | Atratini] illius pietatem non reprehendat, muliebrem libidinem comprimendam 1992 62 | perfacilem rationem habent reprehendendi. Cur enim potissimum balneas 1993 18 | iam in hac aetate minime reprehendendum est. Qui cum et ex publica 1994 65 | pernegaret. Quem quo modo illi reprehenderent? vidisse se dicerent? Primum 1995 54 | locisve publicis factum reprehenderet, id in urbe ac suae domi 1996 18 | 18] Reprehendistis, a patre quod semigrarit. 1997 17 | alienum obiectum est, sumptus reprehensi, tabulae flagitatae, videte, 1998 48 | non factitatum est, quando reprehensum, quando non permissum, quando 1999 71 | exstinctam illam quidem, sed repressam vetustate? Quo enim illi 2000 76 | invito mehercule et multum repugnante, sed tamen fecit), nomen 2001 41 | ut res maxime inter se repugnantes dicendi facultate coniungerent; 2002 79 | filio nititur, in huius spe requiescit, huius unius casum pertimescit; 2003 67 | balnearum collocatos; ex quibus requiram, quem ad modum latuerint 2004 1 | quod versetur in iudicio, requirat; cum audiat nullum facinus,


1-consu | conte-gravi | gremi-nolim | nolit-requi | resar-vultu

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License