Liber, Caput
1 I, 2 | congregavit et eos in unam quamque rem inducens utilem atque honestam
2 I, 4 | suo iudicio dignus, qui rem publicam gereret, videretur.
3 I, 5 | 5] Nam quo indignius rem honestissimam et rectissimam
4 I, 5 | iucunda fiat. Nam hinc ad rem publicam plurima commoda
5 I, 8 | dividat, causam esse dicat rem, quae habeat in se controversiam
6 I, 10 | necesse est; nam in quam rem non inciderit, in ea nihil
7 I, 11 | num quid sit incommodi ad rem publicam perventurum. ~N
8 I, 11 | ostendere alio nomine illam rem, de qua agitur, appellare
9 I, 23 | inmortales aut ad summam rem publicam pertinere; et si
10 I, 24 | in qua offenditur, aliam rem, quae probatur; aut pro
11 I, 24 | re hominem aut pro homine rem, ut ab eo, quod odit, ad
12 I, 24 | maiorem aut minorem agi rem in praesenti demonstrare. ~
13 I, 28 | procedetur, et si nullam in rem aliam transibitur; et si
14 I, 29 | dicatur, ne quam in aliam rem transeatur, ne ab ultimo
15 I, 29 | prodeatur, ne quid, quod ad rem pertineat, praetereatur;
16 I, 29 | locus opportunus ad eandem rem, qua de re narrabitur, fuisse
17 I, 32 | adversariorum omnia incommoda ad rem publicam pervenisse", is
18 I, 35 | sit occupatus, quo modo rem familiarem administret,
19 I, 36 | et vehementer ad aliquam rem adplicata magna cum voluptate
20 I, 37 | affixa esse videntur ad rem neque ab ea possunt separari.
21 I, 37 | summae, per quam et quam ob rem et cuius rei causa factum
22 I, 37 | quaeritur; deinde ante gestam rem quae facta sint continenter
23 I, 44 | inventum aliquo ex genere rem aliquam aut probabiliter
24 I, 49 | similitudinem. Conlatio est oratio rem cum re ex similitudine conferens. ~
25 I, 49 | E x e m p l u m est, quod rem auctoritate aut casu alicuius
26 I, 54 | assenserit, illam quoque rem, quae sibi displiceat, esse
27 I, 68 | publicae, quod ex legibus omnes rem publicam optime putant administari.
28 I, 68 | putant administari. Quam ob rem igitur leges servari oportet,
29 I, 72 | perspicuum sit, complexionis rem non indigere. Nobis autem
30 I, 73 | diruamus": aut, ut id, quod eam rem, quae conficitur, sequatur
31 I, 74 | quod et inventum aliquam in rem probabile aut necessarium
32 I, 75 | loquimur. Nihil igitur ad hanc rem ratio illa pertinebit; atque
33 I, 82 | rei, qua de agitur, ad eam rem, qua de iudicatum est; et
34 I, 90 | est, quod in aliam quoque rem non probabilem, si nunc
35 I, 90 | commisisset"; aut perspicue turpem rem levi tegere vult defensione,
36 I, 92 | indignum propter inhonestam rem videtur. ~O f f e n s u m
37 I, 94 | de virtute dicat; aut si rem cum re ita comparabit, ut
38 I, 98 | singillatim unam quamque rem adtingere et ita omnes transire
39 I, 99 | admoneas; tum vero personam aut rem aliquam inducere et enumerationem
40 I, 100| hominem magnum odium aut in rem gravis offensio concitetur.
41 I, 102| corrigi posse; hanc esse rem, quae si sit semel iudicata,
42 I, 104| criminatione colligimus et rem verbis quam maxime ante
43 II, 11 | inventa unam quamque in rem exponentur simpliciter sine
44 II, 17 | videtur affectus fuisse, ut rem perspicere cum consilio
45 II, 23 | non quo casu utatur, ad rem pertinere. ~
46 II, 24 | adiumenta ceteraque, quae ad rem pertinebunt, defuisse alicui
47 II, 30 | quae res harum aliquam rem consequatur, facile est
48 II, 31 | et vehementer aliquam ad rem adplicata magna cum voluptate
49 II, 34 | veterem famam hominis nihil ad rem putent pertinere. Nam eum
50 II, 34 | quare non oportere hanc rem ex superiore vita spectari,
51 II, 35 | esset, officii causa aut in rem publicam aut in parentes
52 II, 39 | considerasse, quid sit ante rem factum, ex quo spes perficiundi
53 II, 42 | pertinent ad easdem res, quae rem credibilem aut incredibilem
54 II, 43 | causa, quam exposuimus: ante rem, quod in itinere se tam
55 II, 43 | In re nox, somnus. Post rem, quod solus exierit, quod
56 II, 45 | an factum de industria an rem ipsam consecutum sit; constetne
57 II, 52 | Flaminius, is qui consul rem male gessit bello Punico
58 II, 67 | similitudinem vero aliquam aut ad rem amplificandam saepe sunt
59 II, 84 | honestum in iudicium illam rem pervenire, quam eo modo
60 II, 84 | sit vindicata; postea sic rem fuisse apertam, ut iudicium
61 II, 86 | cum> sui conquestione; rem non ex nomine ipsius negotii,
62 II, 86 | pertineret aut ad aliquam rem, quam caram esse omnibus
63 II, 90 | in hominem certum, sed in rem aliquam causa demovebitur,
64 II, 93 | debet, sed demonstrare eam rem nihil ad se nec ad potestatem
65 II, 100| inutile esse concedi eam rem, quae ab adversario commisa
66 II, 104| aut forti viro, cuius in rem publicam multa sunt beneficia,
67 II, 104| esset, iudices, a vobis hanc rem hoc postulante impetrari".
68 II, 113| vixerit, quid sumptus in eam rem aut laboris insumpserit;
69 II, 131| lege, in quam iurati sitis, rem iudicare; deinde et ipsis
70 II, 132| praescripto civitatis unam quamque rem administrabit; postea quaerere
71 II, 133| hoc esse indignius, quam rem verbo et litteris mutare
72 II, 138| esse legem, quae aliquam rem inutilem aut iniquam fieri
73 II, 140| exceptionibus caveri; deinde nullam rem neque legibus neque scriptura
74 II, 144| CAPITO ET QUAM VOLET SIBI REM A MAGISTRATU DEPOSCITO ET
75 II, 146| utra in aliquam certam rem scripta videatur; nam quae
76 II, 146| et quae in certam quandam rem scripta est, propius ad
77 II, 152| rebus et in unam quamque rem tamen singulas esse leges:
78 II, 167| relinquatur, utramque propter rem amicitiam esse expetendam. ~
79 II, 172| civitatis, reperias nullam esse rem, quam facere necesse sit,
|