Liber, Caput
1 I, 9 | artis ac partibus, scribere oportere existimamus. Ac mihi quidem
2 I, 11 | de qua agitur, appellare oportere atque adversarii dicunt. ~
3 I, 58 | in quinque tribui partes oportere, aiunt primum convenire
4 I, 58 | verbis adprobari putant oportere, hoc modo: "Domus ea, quae
5 I, 59 | id ex vi propositionis oportere assumere, hoc pacto: "Nihil
6 I, 60 | non aliter tractari putant oportere argumentationem, sed partitionem
7 I, 60 | adprobationes earum separari oportere, neque propositionem absolutam
8 I, 82 | comparabitur, existimare oportere. ~Huius facultatis maxime
9 I, 97 | autem digressione ille putat oportere quandam inferri orationem
10 I, 102| maleficio veniam dari non oportere, inprudentiae concedi nonnumquam
11 II, 12 | et in dissuadendo exponi oportere arbitrati sunt. ~
12 II, 23 | eventu cogitationem spectari oportere, sed qua cogitatione animus
13 II, 34 | manifesto teneri; quare non oportere hanc rem ex superiore vita
14 II, 37 | illud, quod instet, id agi oportere. ~
15 II, 48 | ut suspicionibus credi oportere, et contra, suspicionibus
16 II, 48 | suspicionibus credi non oportere. Ac pars locorum communium
17 II, 50 | soleant: suspicionibus credi oportere et non oportere; rumoribus
18 II, 50 | suspicionibus credi oportere et non oportere; rumoribus credi oportere
19 II, 50 | oportere; rumoribus credi oportere et non oportere; testibus
20 II, 50 | rumoribus credi oportere et non oportere; testibus credi oportere
21 II, 50 | oportere; testibus credi oportere et non oportere; quaestionibus
22 II, 50 | testibus credi oportere et non oportere; quaestionibus credi oportere
23 II, 50 | oportere; quaestionibus credi oportere et non oportere; vitam ante
24 II, 50 | quaestionibus credi oportere et non oportere; vitam ante actam spectari
25 II, 50 | vitam ante actam spectari oportere et non oportere; eiusdem
26 II, 50 | spectari oportere et non oportere; eiusdem esse, qui in illa
27 II, 50 | maxime spectari [causam] oportere et non oportere. Atque
28 II, 50 | causam] oportere et non oportere. Atque hi quidem et si
29 II, 51 | quem negat malorum misereri oportere: defensoris, per quem calumnia
30 II, 59 | oporteat, damnari quoque non oportere, quoniam ea poena damnationem
31 II, 60 | agitur, exceptionem addi ait oportere. Quaestio est: excipiundum
32 II, 74 | sibi reus concedi putet oportere, quam plurimis infirmet
33 II, 75 | non ita fieri solere neque oportere neque esse rationem, quare
34 II, 77 | utile neque honestum putari oportere, nisi, quo animo, quo tempore,
35 II, 80 | vindicari. Deinde negare audire oportere id, quod in eum criminis
36 II, 80 | sit, pro infecto habere oportere. ~
37 II, 86 | causa et tempore considerari oportere; quid mali futurum sit aut
38 II, 88 | quemque officio consulere oportere; nec, si ille peccasset,
39 II, 88 | illum sicut hunc accusari oportere et non cum huius defensione
40 II, 91 | supplicio se affici non oportere.Ipsius autem rei fit remotio,
41 II, 91 | delictum, sibi adtribui oportere. Id causae genus est huiusmodi:
42 II, 91 | qui porcum tenuerit, dedi oportere. ~
43 II, 95 | non oportuerit, et id non oportere nescierit, sitne supplicio
44 II, 98 | vocat, navis dominus negat oportere publicari. Intentio est: "
45 II, 99 | neglegentiam, fatuitatem nominari oportere. Ac si qua necessitudo
46 II, 101| rebus voluntatem spectari oportere; et se convinci non posse,
47 II, 108| pro maleficio poenam sumi oportere. ~
48 II, 109| esse stultitiam; cogitare oportere, quem animum in eum et quod
49 II, 109| et alter eorum misereri oportere, qui propter fortunam, non
50 II, 113| aliquem praemio affici negarit oportere; aut num iam satis pro eo,
51 II, 114| officii sancta et casta esse oportere neque ea aut cum inprobis
52 II, 115| facultates augere, non minuere oportere; et, inpudentem esse, qui
53 II, 117| fiant, haec ambigua non oportere existimare. Deinde, qua
54 II, 118| publicari dicat ex lege oportere, possit dici neque administrationem
55 II, 123| aliquem sententiam scriptoris oportere accommodari, propterea quod
56 II, 125| quod scriptum, spectare oportere; et hoc eo magis, si legitimum
57 II, 126| causis iudicem dubitare oportere, si aut scriptum sit obscure
58 II, 127| non interpretari legem oportere.Hoc loco confirmato tum
59 II, 128| utetur, haec dicet: non oportere de eius voluntate nos argumentari,
60 II, 130| quidem causam accipi minime oportere. Prima pars his fere locis
61 II, 134| extra scriptum accipi non oportere. ~
62 II, 135| legibus oporteat, in hac non oportere. Hoc demonstrabitur, si
63 II, 135| accipi, eam tamen minime oportere, quae ab adversariis afferatur. ~
64 II, 138| contra adversarios dicet oportere causas accipi. Demonstrabit
65 II, 141| dicant fieri oportuisse aut oportere, et id, quod nos fecerimus
66 II, 141| causam, quam ipse afferat, oportere accipi demonstrabit. ~
67 II, 143| commiserit, utilitate spectari oportere et legibus antiquius haberi
68 II, 143| legibus antiquius haberi nihil oportere. Contra scriptum: leges
69 II, 144| lege occidi puerum dicant oportere. Res in iudicio est.In
70 II, 151| videatur de utraque existimari oportere. ~
71 II, 152| si non poterit, negabit oportere quicquam, nisi quod scriptum
72 II, 152| communes: a ratiocinatione, oportere coniectura ex eo, quod scriptum
73 II, 176| sententiam dicendam locos sumi oportere arbitramur. ~
|