Liber, Caput
1 I, 1 | intellego cum animi ratione tum facilius eloquentia comparatas. ~
2 I, 3 | dicendi copiam consecuta est, tum ingenio freta malitia pervertere
3 I, 16 | exempla autem cuiusque generis tum commodius exposituri videamur,
4 I, 17 | constitutionibus, quinque sunt. Nam tum verba ipsa videntur cum
5 I, 17 | sententia scriptoris dissidere, tum inter se duae leges aut
6 I, 17 | leges aut plures discrepare, tum id, quod scriptum est, duas
7 I, 17 | plures res significare, tum ex eo, quod scriptum est,
8 I, 17 | scriptum est, invenire, tum vis verbi quasi in definitiva
9 I, 18 | argumentatione consistit. ~Ac tum, considerato genere causae, [
10 I, 19 | iudicationes, firmamenta reperire. ~Tum his omnibus in causa repertis
11 I, 19 | cogitatione pertractata, tum denique ordinandae sunt
12 I, 30 | postulet, narretur. Obest tum, cum ipsius rei gestae expositio
13 I, 30 | Nihil prodest narratio tum, cum ab adversariis re exposita
14 I, 30 | postulat; quo de genere agemus tum, cum de dispositione dicemus;
15 I, 47 | turpe est conducere." Haec tum vera sunt, hoc pacto: "Quoniam
16 I, 47 | cicatrix est, fuit vulnus"; tum veri similia, hoc modo: "
17 I, 66 | perspicuum est approbationem tum adiungi, tum non adiungi.
18 I, 66 | approbationem tum adiungi, tum non adiungi. Ex quo cognoscitur
19 I, 76 | distinguere convenit, hoc est, tum inductione uti, tum ratiocinatione,
20 I, 76 | est, tum inductione uti, tum ratiocinatione, deinde in
21 I, 76 | partes ratione expolire, sed tum ab assumptione incipere,
22 I, 76 | ab assumptione incipere, tum adprobatione alterutra,
23 I, 76 | adprobatione alterutra, tum utraque, tum hoc, tum illo
24 I, 76 | alterutra, tum utraque, tum hoc, tum illo genere conplexionis
25 I, 76 | alterutra, tum utraque, tum hoc, tum illo genere conplexionis
26 I, 97 | Hermagoras digressionem deinde, tum postremam conclusionem ponit.
27 I, 98 | satietatem vitare poterit. Quare tum oportebit ita facere, ut
28 I, 98 | breviter argumentationes; tum autem, id quod difficilius
29 I, 98 | quamque partem confirmaris; tum ab iis, qui audiunt, quaerere,
30 I, 99 | generibus, ut ante dictum est, tum tuas argumentationes transire
31 I, 99 | argumentationes transire separatim, tum, id quod artificiosius est,
32 I, 99 | dixeris argumentationem, tum, contra eam quod adferretur,
33 I, 99 | modis variare oportebit. Nam tum ex tua persona enumerare
34 I, 99 | loco dixeris, admoneas; tum vero personam aut rem aliquam
35 II, 1 | Heracleoten Zeuxin, qui tum longe ceteris excellere
36 II, 2 | 2] Neque tum eos illa opinio fefellit.
37 II, 3 | 3] Tum Crotoniatae publico de consilio
38 II, 5 | eo numero virginum, quae tum erant, eligere potuit; nobis
39 II, 18 | Ea dictur interfuisse tum, cum aliquid [faciendi aut
40 II, 21 | sunt. Res alio modo est tum, cum aut id, quod bonum
41 II, 23 | 23] Eventus autem tum fallit, cum aliter accidit,
42 II, 46 | negotii partes considerabit, tum illi ipsi in medium coacervati
43 II, 46 | quibus ante dictum est; et tum ex singulis, tum ex coniunctis
44 II, 46 | est; et tum ex singulis, tum ex coniunctis argumenta
45 II, 49 | argumentis confirmato. Nam [et] tum conceditur commune quiddam
46 II, 51 | et ornatius et cum verbis tum etiam sententiis excellentibus.
47 II, 71 | consideremus. Adsumptiva igitur tum dicitur, cum ipsum ex se
48 II, 80 | quam iudicium interponere. Tum leges quoque et iudicia
49 II, 86 | Id fit bipertito; nam tum causa, tum res ipsa removetur. ~
50 II, 86 | bipertito; nam tum causa, tum res ipsa removetur. ~
51 II, 96 | urbem ex agro coepit agere. Tum subito magnis commotis tempestatibus
52 II, 100| necessitudini optemperare. Atque tum ex iis locis, de quibus
53 II, 112| honestentur; ex tempore autem, si tum, cum indigeremus, cum ceteri
54 II, 112| aut nollent opitulari, si tum, cum spes deseruisset; ex
55 II, 122| qui sententia se defendet, tum semper ad idem spectare
56 II, 122| idem velle demonstrabitur; tum ex facto aut ex eventu aliquo
57 II, 122| IN TUTELAM SUAM VENERIT, TUM MIHI ", dicet, " HERES ESTO ".
58 II, 123| maxime sustinetur. Nam tum inducitur comparatio, ut
59 II, 124| 124] tum relatio criminis, ut in
60 II, 124| afferre conaretur, occidit; tum remotio criminis, ut in
61 II, 124| dedit, profectus non est; tum concessio per purgationem
62 II, 125| modis variare oportebit, tum ipsum secum admirantem,
63 II, 125| quidnam contra dici possit, tum ad iudicis officium revertentem
64 II, 125| audire aut exspectare debeat; tum ipsum adversarium quasi
65 II, 127| adversarius omnia confiteatur, tum iudicem legi parere, non
66 II, 127| oportere.Hoc loco confirmato tum diluere ea, quae contra
67 II, 134| haec cum summe inutilia tum multo turpissima sint, legem,
68 II, 138| aequitatem causae exornaverit, tum ex his locis fere contra
69 II, 166| quae nos cum dignitate tum quoque fructu suo ducunt;
70 II, 172| effugere aut adipisci elimus, tum adiunctio illa quid habeat
|