Liber, Caput
1 I, 8 | qui oratoris materiam in causam et in quaestionem dividat,
2 I, 8 | in quaestionem dividat, causam esse dicat rem, quae habeat
3 I, 9 | aut veri similium, quae causam probabilem reddant; ~d i
4 I, 10 | controversiae. Quare eam ne causam quidem convenit putari. ~
5 I, 13 | constitutionem, sed constitutio ad causam adcommodatur. At demonstratio
6 I, 18 | o est ea, quae continet causam, quae si sublata sit, nihil
7 I, 20 | Quare qui bene exordiri causam volet, eum necesse est genus
8 I, 22 | ostendetur. ~Ab rebus, si nostram causam laudando extollemus, adversariorum
9 I, 22 | extollemus, adversariorum causam per contemptionem deprimemus. ~
10 I, 23 | pollicebimur nos brevi nostram causam demonstraturos atque exponemus
11 I, 27 | quo digressio aliqua extra causam aut criminationis aut similitudinis
12 I, 30 | offensionem, quam argumentando et causam agendo leniri oportebit.
13 I, 30 | rei gestae dipergere in causam et ad unam quamque confestim
14 I, 31 | magno opere ad aperiendam causam et constituendam pertinet
15 I, 32 | omnia, quae incidunt in causam, genera, de quibus dicendum
16 I, 68 | servari oportet, ad eam causam scripta omnia interpretari
17 I, 90 | Idcirco, iudices, quia veram causam habebam, brevi peroravi." ~
18 I, 90 | transferri possit, ut hoc: "Si causam veram non haberet, vobis
19 I, 97 | vituperationem contineat aut in aliam causam deducat, ex qua conficiat
20 I, 108| qui audiunt, [similem in causam] convertimus et petimus,
21 II, 16 | attendere, non omnes in omnem causam convenire. Nam ut omne
22 II, 16 | scribitur, sic omnem in causam non omnis argumentorum copia,
23 II, 24 | demonstrare poterit alii nemini causam fuisse faciendi; secundarium,
24 II, 32 | peccaret, non intercessit, sic causam peccati intercedere leve
25 II, 33 | personis adtributa sunt, ad eam causam, qua commotum peccasse dicet,
26 II, 34 | peccandi non fuisse aut causam; aut, si haec dici non poterunt,
27 II, 36 | vitiis remotissimus, eam causam putare, quae homines audaces
28 II, 43 | adplicaverit, quod sermonis causam quaesierit, quod simul deverterit,
29 II, 50 | admisisse et non esse eiusdem; causam maxime spectari [causam]
30 II, 50 | causam maxime spectari [causam] oportere et non oportere.
31 II, 53 | incidere constitutionem in hanc causam, eam nos partem solam sumimus,
32 II, 56 | ducuntur. Quare non in omnem causam, sed in omne causae genus
33 II, 70 | autem causae genus in hanc causam incidere perspicuum est.
34 II, 70 | locis sumendae sunt atque in causam negotialem, qua de ante
35 II, 74 | alia ratione et aliam ob causam, ac dicet se reus fecisse,
36 II, 76 | iudicationem exponere tamquam causam deliberativam et de ea ex
37 II, 87 | criminis in hanc quoque causam convenire poterunt. ~
38 II, 92 | sed alicui rei aut homini causam attribuit, quae voluntati
39 II, 103| difficile in unam quamque causam transferre, quod ex eo quoque
40 II, 104| parte eius generis, cum causam non in eo constitueris,
41 II, 109| admonendum videtur.Iuridicialem causam esse dicebamus, in qua aequi
42 II, 113| aliquando ipse talem ob causam aliquem praemio affici negarit
43 II, 129| 129] Sin causam afferet is, qui a sententia
44 II, 129| fecisse, sed, quare fecerit, causam aliquam invenire; deinde
45 II, 129| culpae eum, qui accusaretur, causam proferre, quae eum ad peccandum
46 II, 129| impulisset; - nunc ipsum reum causam afferre, quare deliquerit. ~
47 II, 130| primum, nulla in lege ullam causam contra scriptum accipi convenire;
48 II, 130| lege oporteat, hanc quidem causam accipi minime oportere.
49 II, 130| grave nec difficile eam causam excipere, quam adversarii
50 II, 131| excipiendum putaret; et ostendere causam accipere nihil aliud esse
51 II, 131| institutum, omnibus dari causam et potestatem peccandi,
52 II, 134| huiusmodi rationibus ostenditur causam extra scriptum accipi non
53 II, 135| oportet ostendat, si conveniat causam contra scriptum accipi,
54 II, 137| quae res postulabit, ad causam adversariorum inprobandam
55 II, 138| fecerit; et, quamcumque causam assumet, assumptionis partibus
56 II, 141| huiusmodi rationibus et accipi causam et in hac lege accipi et
57 II, 141| in hac lege accipi et eam causam, quam ipse afferat, oportere
58 II, 142| scriptura aliquid ad suam causam convertere aut ambigue aliquid
59 II, 146| scripta est, propius ad causam accedere videtur et ad iudicium
60 II, 154| dicit. Hic omnes scripto ad causam accedunt et ex nominis vi
61 II, 172| sit, nisi propter aliquam causam, quam adiunctionem nominamus;
62 II, 175| elaboremus et gravissimam quamque causam vehementissime necessariam
|