Liber, Caput
1 I, 1 | in exercitatione dicendi, is inutilis sibi, perniciosus
2 I, 1 | pro his propugnare possit, is mihi vir et suis et publicis
3 I, 4 | etiam superior visus esset is, qui omisso studio sapientiae
4 I, 5 | quiddam videtur adeptus is, qui, qua re homines bestiis
5 I, 10 | ex eo pendet quia non aut is agere videtur, quem oportet,
6 I, 23 | attentum facias oportet. Nam is est maxime docilis, qui
7 I, 27 | Huiusmodi apud Terentium: "Nam is postquam excessit ex ephebis, [
8 I, 32 | rem publicam pervenisse", is non intellexit in partitione
9 I, 33 | primum nati vitam: "Nam is postquam excessit ex ephebis...";
10 I, 58 | administratur. Exercitus is, cui praepositus est sapiens
11 I, 58 | commodius regitur, quam is, qui stultitia et temeritate
12 I, 67 | p r o p o s i t i o, per quam locus is breviter exponitur, ex quo
13 I, 70 | iudicium quidem esset, ut is nobis sententiam legis interpretaretur,
14 I, 91 | hoc modo: "Seditiosus est is, qui malus atque inutilis
15 I, 107| incommoda ponuntur, ut videatur is, qui audit, videre et re
16 II, 1 | conductum adhibuerunt. Is et ceteras conplures tabulas
17 II, 21 | est, ac putatur, aut non is eventus est, quem arbitrati
18 II, 52 | haec causa: C. Flaminius, is qui consul rem male gessit
19 II, 52 | potestatem, infirmat, minuit is maiestatem". Iudicatio
20 II, 52 | Iudicatio est: minuatne is maiestatem, qui in tribuniciam
21 II, 56 | communis erit defensoris is, per quem indignabitur accusatorem
22 II, 57 | indigere videtur, quod non aut is agit, quem oportet, aut
23 II, 57 | constitutum, ut causa cadat is, qui non quemadmodum oportet
24 II, 59 | gladio manum praecidit. Agit is, cui manus praecisa est,
25 II, 59 | est, iniuriarum. Postulat is, quicum agitur, a praetore
26 II, 60 | 60] Hic is, qui agit, iudicium purum
27 II, 62 | Nostra pecunia est, de qua is, cuius adgnati sumus, testatus
28 II, 62 | testamentum scripsit, dum is pupillis esset. Quare,
29 II, 78 | domum se victor recepit. Is animadvertit sororem suam
30 II, 80 | criminis conferatur, de quo is ipse, qui conferat, iudicium
31 II, 84 | deinde eiusmodi, ut in eam is maxime debuerit animum advertere,
32 II, 87 | qui de publico dari solet, is ab quaestore non est datus".
33 II, 92 | convenit". Iudicatio est: cum is, qui potestatis nihil habuerit,
34 II, 95 | est, cum scisse aliquid is, qui arguitur, negatur;
35 II, 96 | capital esset, hostias is, qui redemerat, cum sacrificii
36 II, 96 | tempestatibus fluvius Eurotas, is qui praeter Lacedaemonem
37 II, 113| sit, quaeretur; deinde, ne is honos nimium pervulgetur. ~
38 II, 116| eam sententiam, in quam is, qui dicet, accipiendum
39 II, 122| FILIUS GENITUR UNUS PLURESVE, IS MIHI HERES ESTO ". Deinde
40 II, 125| 125] Ergo is, qui scriptum defendet,
41 II, 128| aliud scripsisse dicetur, is, qui scripto utetur, haec
42 II, 129| 129] Sin causam afferet is, qui a sententia stabit,
43 II, 136| necessarius, quod semper is, qui contra scriptum dicet,
44 II, 141| verbis consistere; et iudex is videatur legi optemperare,
45 II, 150| illa esset scriptum, de hac is, qui scribebat, dubitaturum
46 II, 178| extraneis rebus habuerit is, de quo agetur, quam quo
|