Liber, Caput
1 I, 4 | administrarentur, arbitror alios fuisse non incallidos homines,
2 I, 19 | eiusmodi animum matris suae fuisse in patrem suum, in se ipsum
3 I, 29 | causae factorum exstabunt; si fuisse facultates faciundi videbuntur;
4 I, 29 | rem, qua de re narrabitur, fuisse ostendetur; si res et ad
5 I, 82 | demonstrando difficilius et maius fuisse ad iudicandum, quod afferatur,
6 II, 17 | animus ita videtur affectus fuisse, ut rem perspicere cum consilio
7 II, 20 | quicquid erit, quod causae fuisse dicet, id summe augere debebit. ~
8 II, 21 | Nihil enim refert non fuisse aut non esse aliquid commodi
9 II, 24 | poterit alii nemini causam fuisse faciendi; secundarium, si
10 II, 24 | tam idoneam nemini. Sin fuisse aliis quoque causa faciendi
11 II, 25 | primum inpulsionem aut nullam fuisse dicet aut, si fuisse concedet,
12 II, 25 | nullam fuisse dicet aut, si fuisse concedet, extenuabit et
13 II, 25 | extenuabit et parvulam quandam fuisse demonstrabit aut non ex
14 II, 27 | quia si dubitarit, summae fuisse amentiae dubia spe inpulsum
15 II, 34 | potestatem ante peccandi non fuisse aut causam; aut, si haec
16 II, 35 | aliquid faciendi minus honeste fuisse dicetur, voluntas a faciendo
17 II, 36 | quo arguetur, integer ante fuisse demonstrabitur: ut si, cum
18 II, 36 | in vita pecuniae cupidus fuisse doceatur. hic illa magna
19 II, 44 | adiutores desint, facultas fuisse faciundi non videtur. Hoc
20 II, 74 | dicent defensores futurum fuisse, nisi id factum esset, de
21 II, 74 | iudicium [est], futurum fuisse negabitur; aut si alia ratione
22 II, 75 | utile aut non necessarium fuisse aut non tantopere utile
23 II, 75 | non tantopere necessarium fuisse demonstrabitur. Deinde oportet
24 II, 75 | defensore laudatur aut faciendum fuisse demonstratur, contendere
25 II, 75 | utilius, magis necessarium fuisse illud, quod vitarit reus,
26 II, 78 | se quoque idem facturos fuisse arbitrentur, si sibi illa
27 II, 81 | quidem ipso quicquam opus fuisse iudicio; si vero ceteri
28 II, 84 | homini libero videatur non fuisse toleranda; deinde ita perspicua,
29 II, 84 | vindicata; postea sic rem fuisse apertam, ut iudicium de
30 II, 90 | dictis; atque hoc ipsi utile fuisse facere, inutile autem non
31 II, 90 | facere, et cum cetera vita fuisse hoc magis consentaneum,
32 II, 97 | fluminis magnitudinem scirent fuisse inpedimento, tamen quidam
33 II, 99 | adiungere, in quibus inprudentia fuisse videatur aut casus aut necessitudo,
34 II, 100| perpeti, mori denique satius fuisse quam eiusmodi necessitudini
35 II, 100| magis illis ignoscendum fuisse, et deliberationis partibus,
36 II, 105| bono se in populum Romanum fuisse non tam facile probabat,
37 II, 107| propensum ad ignoscendum fuisse ostendet. Atque ipsum illud
38 II, 108| inmisericordem, superbum fuisse; et, si poterit, ostendet
39 II, 108| ostendet semper inimicum fuisse et amicum fieri nullo modo
40 II, 120| daret. Amentiae igitur fuisse, cum heredi vellet cavere,
41 II, 130| id, quod cogitaret; non fuisse ei grave nec difficile eam
42 II, 131| quo magis probetur eum fuisse excepturum, si quid excipiendum
43 II, 139| res accidisset, facturum fuisse; ea re legis scriptorem
44 II, 139| diligentia perscripturum fuisse; nunc vero, quod intellegeret,
|